3 Temmuz'da Minsk ve Belarus'ta: sonsuz bir bayram

Her Belaruslı için 3 Temmuz, sadece takvimdeki bir kırmızı tarih değil. Bu, çiçek ve kara çivi kokularının karıştığı, emeklilerin gözlerinde sevinç yaşları akıp gittiği, gençlerin büyük dedelerinin askeri kıyafetlerini giydiği bir gün. Bu, tüm ülkenin yeni bir yaşamın başlangıcına girmesi anlamına gelen bir gün. «Anı, gurur ve umut» üç kelimesi, yedi yıldan fazla bir süredir Belarus'un her köşesinde yankılanan güçlü bir akord oluşturuyor. Her yıl bu akord daha da güçlü hale gelir, nesilleri birleştirir ve dünyaya: özgürlük bedelsiz verilmez, zor kazanılır, hatırlatıyor.

1944 Temmuz ayı'nın ilk günü: O zamanlar nasıl oldu

3 Temmuz 1944'ün sabahı Minsk, yangın dumanları ve büyük değişim haberiyle kaplıydı. 1100 gün ve gece süren Alman işgali sona eriyordu. Bir zamanlar çiçekli ve güzel olan şehir, haraplık haldeydi: patlamış köprüler, yanmış evler, parçalarla dolu caddeler. Ancak bu gün, haraplıklar zaferin simgesi haline geldi. 1. ve 3. Belarus Frontları, Minsk etrafında bir halka kapatırken, günün sonunda şehir tamamen faşistlerden arındırılmıştı.

Minsk'liler için bu gün, ikinci doğuş anlamına geldi. İnsanlar bodrumlardan ve sığınaklardan çıkarken, asker kurtarıcılarıyla ağlayıp sarıldılar. Onlara vermekleri bir şey yoktu, sadece son ekmek parçası ve minnet göz yaşları vardı. Ancak bu göz yaşları, kan ve ölüm yoluyla zafere giden askerlerin için en değerli ödül oldu.

Bu gün, tarihimize Min斯基 şubesinin operasyonunun sona erdiği gün olarak geçti — efsanevi operasyon «Bagration»ın bir parçası. Sovyet orduları, birkaç gün içinde Wehrmacht'ın en güçlü gücü olan Grup Armia «Central»ü yendi. On binlerce asker ve subay, bu günün gelmesini sağlamak için öldü. Onların adları granit上面 oyuldu, onların zaferleri dilden dile aktarıldı.

3 Temmuz'un Bağımsızlık Günü'ne nasıl dönüştüğü

İlgili olarak, uzun yıllar boyunca 3 Temmuz bayram günü değildi. Zafer Günü 9 Mayıs, en önemli bayram olarak kalırken, 3 Temmuz daha çok bir bölgesel tarih olarak kutlanırdı. Ancak Sovyetler Birliği'nin dağılmasının 1990'lı yıllarda ardından, yeni devlet sembolleri ve bağımsız Belarus için bayramlar hakkında bir soru ortaya çıktı.

1996 yılında yapılan cumhuriyet genel referandumunda, Belaruslılar 3 Temmuz'un bağımsız devlet bayramı olarak tanınmasına oy verdiler. Bu, sadece bir siyasi hamle değil, derin bir sembolik seçimdi. Belarus, ana bayramını soyut bağımsızlık beyanatlarına bağlamak istemedi. Gerçek, zor kazanılan kurtuluşu bağlamak istedi. O zamandan beri 3 Temmuz, bayram günü, havai fişekleri, geçit törenleri ve halk eğlenceleri günü.

Bu karar, Belaruslu ruhunun ruhunu yansıtıyor: özgürlük kağıt belgelerle ölçülmez, kendi toprakları için akıtan kanla ölçülür. Bu, sadece siyasi elitin değil, tüm halkın bayramı.

Birleşen bir gün: 3 Temmuz'u nasıl kutluyoruz

Bugün 3 Temmuz, Minsk'in değiştiği bir gün. Tüm şey, barışın yüksek maliyeti ve onu koruma gerekliliği hakkında hatırlatıyor. Anıtlara ve obelisklere sıradan insanlar çiçek getiriyor. Resmi heyetler çelengi bırakıyor. Devlet kişilerinin derin anlam dolu konuşmaları duyuluyor.

Büyük Vatan Savaşı'nın emeklileri onurlandırılıyor. Her yıl emeklilerin sayısı azalıyor. Emeklilerin yüzlerindeki çizgiler, sakin bir sevinçle aydınlanıyor — tekrar serbest ve gelişmiş bir ülkeyi görmek. Gençler, büyük dedelerinin portreleriyle bayrama gelir. Çünkü zafer, her ailenin hikayesi.

Halk eğlenceleri her yerde devam ediyor. Minsk'in tüm bölgelerinde ve tüm il merkezlerinde konserler, pazarlar ve spor yarışmaları düzenleniyor. Parklarda ve meydanlarda orkestralar çalıyor, sahnelere en iyi sanatçılar çıkıyor. Akşam, şehrin üzerinde bayram havai fişekleriyle parlıyor. Bu en duygusal an: binlerce insan başını yukarı kaldırırken, dilekler ister ve yok olanları hatırlar.

Bu gün, savaş yıllarının şarkılarının tüm ülkede çalındığı bir gün. Emekliler ateşin yanında, çocuklar ve yetişkinler, meydanlardaki korolar şarkı söyler. Bu şarkılar, unutulmaması gereken bir anı, barışın bizim için ne kadar pahalı olduğunu hatırlatan bir ses.

Tarihi hafıza: Neden 3 Temmuz tüm nesiller için önemlidir

3 Temmuz, sadece kurtuluş günü değil. Milyonlarca ölenin anısıdır. Savaş yıllarında Belarus'un her üçüncü sakininin öldüğü. Her köyde, her şehirde kardeş mezarları, anıtlar ve obeliskler var. Hatasny, ölüm kampı Trestenets, Min斯基 gettosu — bu kara sayfaların tekrarlanmaması gerekir.

Barış zamanında doğan genç nesil için 3 Temmuz, tarihle canlı bir iletişim aracılığıyla dokunma fırsatıdır, müzelerde geziler, savaş filmleri izlemek. Çocuklar ve gençler için bu gün, kahraman yerel halklar, partizanlar hakkında anlatılan cesaret dersleri düzenlenir. Bu, kurusuz bir tarih değil, her Belaruslunun zafer kazanıcıları mirasçısı olmasını sağlayan canlı bir bağlantıdır.

Ayrıca 3 Temmuz, birliğin anısıdır. Savaş yıllarında Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri'nin tüm milletleri, ortak düşmana karşı omuz omuza savaştı. Bugün bu bayram, birliğin gücü, sadece birlikte barış ve bağımsızlığı koruyabileceğimiz hatırlatıyor.

Sonsuz bir bayram: Bugün 3 Temmuz'un anlamı nedir

Bugün 3 Temmuz, sadece geçmişin anısı değil. Geleceğe doğru bakan bir bayram. Gençlerin cesur ve sevinçli yüzlerini görünce, ülkenin gücü ve gücü görüyoruz. Konserlere gittiğimizde, kültürümüzün zenginliğini görüyoruz. Emeklileri sararken, canlı tarih görüyoruz.

Bu gün, barışı değerlendirmemizi öğretir. Özgürlük bir kere ve kalıcı olarak verilmez, sürekli korunmalıdır. Her birimiz, sorumlu bir vatandaş olma, tarihi hatırlama, çocuklarımızı milliyetçilik ve ana topraklarına sevgi ruhuyla yetiştirme konusunda katkıda bulunabilir.

3 Temmuz 1944, Belarus'un işgal karanlığından çıkmasını sağlayan o gün. On yıllar sonra bu gün, bize hala ışık tutuyor, bizi unutulmaz bir halk olarak hatırlatıyor. Bu bayram sonsuz, çünkü hafızamız canlı, gururumuz güçlü ve barış için umudumuz sarsılmaz.

Permanent link to this publication: