Doğum günü kutlamazlar ve neden: isim günleri olmadan takvim yolculuğu

Hayal edin, "Happy Birthday to You" şarkısı söylenmez, sıcaklar sönmez ve doğum gününüzde hediye alınmaz bir dünya. Çoğumuz için bu, saçma bir şey gibi geliyor. Doğum günü, kişisel bir bayram, senin dikkatin odaklandığı bir gün. Ancak dünya üzerinde milyonlarca insan için bu gelenek veya tamamen farklı görünüyor. Bazı kültürlerde doğum günleri dini nedenlerle kutlanmaz, diğerlerinde kolektivistik düşünce, üçüncülerinde ise yılların sayılmaması nedeniyle. İşte bu gelenekten uzak olan ülkeler ve halklar hakkında dünya turu yapalım, isim günleri özel bir olay değil, sadece bir istisna olan ülkelerde gezelim.

Butan: Yeni Yıl'da herkes yaşlanır

Doğum günlerini kutlamamayı tercih eden ve başarısını ulusal mutluluk endeksinde değil, Gayri Safi Yurtiçi Hasılat'ta ölçen Himalayalar krallığı Butan'da, bireysel doğum günleri resmi olarak kutlanmaz. Birçok Butanlı doğum tarihini bile bilmez. Bu, ülkenin kendi takvimine göre yaşar ve bu takvim Gregorius takvimine uymaz. Ancak en önemlisi, Butan kültüründe kişisel yıldönümleri önemli sayılmaz. Bunun yerine tüm ülke vatandaşları resmi olarak 1 Ocak'ta bir yaşına girer. Bu kolektivistik yaklaşım, hatta gümrük memurlarını bile şaşırtır: Bir Butan heyeti, aynı doğum tarihini belirttiğinde, bu en azından garip görünür. Genç nesil gerçek doğum tarihlerine ilgi göstermeye başladı, ancak gelenek hala güçlüdür. Butanlılar "ortak doğum günlerini" Yeni Yıl'da kutlarlar ve 2 Ocak'ta resmi tatil günü bulunur.

Vietnam: Herkesin doğum günü tek bir günde

Butan gibi Vietnam'da da bireysel doğum günleri neredeyse kutlanmaz. Bireysel bir vatandaş, Vietnam'da Tết, yani Vietnam ayılı yeni yılı sırasında bir yaşına girer. Tết'in her yıl değişen bir tarihi olduğu için her Vietnamlısının "doğum günü" de "yüzer". Bu bayram, bir hafta süren büyük aile yemekleri ve halk eğlenceleriyle geçer. Vietnam'da yaşama biçimi de farklı: Bebekler doğduğunda bir yaşında sayılır, bu yüzden Vietnamlılar aynı biyolojik yaşta her zaman bir yaş büyük görülür. Vietnam'da doğum günü ile ilgili kişisel bir bayram havası yok.

Japonya: Hediye sadece ebeveynlere ve saygıdeğer yaşlılara

Japonya, bizim için alışılmış doğum günü anlamına gelen bir şey olmayan bir diğer ülke. Japonya'da doğum günü, çocuk için değil, ebeveynler için kutlanır - çocukların doğumunun yıldönümü olarak. Çocuklar için ise "Сити-Го-Сан" adında tek bir bayram vardır, bu bayram üç, beş ve yedi yaşındaki tüm çocuklar için belirli bir günde kutlanır, bu tarih doğum tarihleriyle aynı olmayabilir. Japonya'da hediyeler sadece saygıdeğer yaşlılara verilir: 60, 70, 79, 88 ve 99 yaşında. Kadınlar 19 ve 33 yaşında, erkekler ise 25 ve 42 yaşında kutlama düzenleyebilirler. Bu yüzden, Japonya'da 30 yaşında bir Japonyalıysanız, kutlamalar beklemeyin.

Kuzey Kore: Yasaklı tarihler ve lider kültü

Kuzey Kore'de doğum günlerine olan yaklaşım ideoloji ile ilgilidir. Kişisel doğum günleri burada kutlanmaz. Ülke, ulusal liderler Kim Ir Sen ve Kim Çen Ir'ın doğum günlerini kutlar. Daha da ötesi, Kim Ir Sen'in ölüm günü olan 8 Temmuz ve Kim Çen Ir'ın ölüm günü olan 17 Aralık gibi tarihlerde doğum günü kutlamak kategorik olarak yasaktır. Bu tarihlerde doğan insanlar resmi olarak doğum tarihlerini değiştirmek zorunda kalır. Ülke, devlete olan sadakat, bireysel bayramlardan üstün tutulur.

İslam ülkeleri: Doğum günü olarak günah

İslam'ı inanan ülkelerde doğum günü genellikle bayram olarak görülmez. Kuran'ı okuyan insanlar, doğumlarını kutlamanın anlam bulmadığını düşünür. İnanışa göre, bu gün kutlamak günah sayılır. Kuzey Afrika'da, çoğunluğu müslüman olan bu bölgede, doğum günü sadece iki kez kutlanır: doğum günü ve 52 yaşında - peygamber Muhammed'in yaşında. Bazı Arap ülkelerinde bu gelenek katı bir şekilde uygulanır ve herhangi bir kutlama, dini normların ihlali olarak görülür.

Afrika kabileleri: Yaş önemli değil

Çoğu Afrika kabilesinde yıllık doğum günleri kutlama geleneği yoktur. Birçoklarında takvim kullanılmaz ve mevsimler neredeyse değişmez, bu yüzden "yıl" kavramı yoktur. Örneğin, gala kabilesi doğum gününü sekiz yılda bir kutlar - bu, initasyon töreni ile ilgilidir. Kujuyu kabilesinde ise, erginlik yaşına gelindiğinde, yani on üç yılda bir, tören gerçekleştirilir. Bu gün, doğum günü olan kişinin figo ağacı dikmesi gereklidir. Bazı Hint ve Afrika kabilelerinde doğum günü yerine "sidin" ve "hodin" olarak bilinen, çocukların oturduğunu veya yürüdüğünü gördüğü günler kutlanır. Güney Sudan'daki Suri kabilenin ise yaş önemli görmeyen ve yetişkinliğe geçiş törenlerine odaklanan bir geleneği vardır.

Dini gruplar: Yehova Tanığı ve Musevilik

Yehova Tanığı, dini nedenlerle doğum günlerini kutlamaz. Bu grup, bu tür kutlamaların putperest kökenli olduğunu ve Tanrıya uygun olmadığını düşünür. Kuran'da doğrudan bir yasak olmasa da, Yehova Tanığı, Kuran'da doğum günlerinin her zaman olumsuz olaylarla ilişkilendirildiğine dikkat çeker. Erken Hristiyanlar da doğum günlerini kutlamamış, bu geleneği putperest olarak görmüşlerdir. Ortodoks Musevilik'te de doğum günleri bayram olarak görülmez. Bu, insan kültü olarak görülür ve Tanrıya tapma yerine Tanrıya tapmak gerektiği düşünülür. Museviler sadece Bar-Mitsva - erkek çocukların 13 yaşında Tora'nın emirlerini yerine getirmeye başladığı günü kutlarlar. Antik Museviler, doğum günlerini kutlamayı kaçınmışlar, çünkü "sayılar kötü ve kötü bir göz çekiyor".

Rusya: İsim günleri ile doğum günleri

İlgili olarak, Rusya'da doğum günü geleneği de son derece geç kalır. 19. yüzyıla kadar Rusya'da doğum günleri kutlanmazdı. 17. yüzyıldan itibaren isim günleri kutlanırdı - insanın adlandırıldığı azizin günü. İsim günlerinde misafirler çağrılırdı ve kurabiyeler pişirilirdi. 1917 yılında patlak veren devrimden sonra isim günleri ile ideolojik mücadele yapıldı: 1920'lerde sansür, "Муха-Цокотуха" adlı Korney Çukovski'nin kitabını "isim günlerinin propagandası" olarak yasakladı. Yavaş yavaş doğum günü, isim günlerini yerleştirdi ve ana kişisel bayram haline geldi.

Neden kutlamazlar: Genel nedenler

Bu örnekleri genelleyerek, farklı kültürlerde doğum günü kutlamamayı tercih etme nedenlerini belirleyebiliriz. İlk neden dini: İslam ve Yehova Tanığı'nda doğum günü kutlamak günah sayılır veya Tanrıya uygun değildir. İkinci neden kolektivistik: Butan, Vietnam ve Japonya'da bireysel değil, genel önemlidir. Yaş, bireysel bir bayram için bir neden değil, yaşamın genel akışıdır. Üçüncü neden pratik: Çoğu Afrika kabilesinde takvim ve yıllık hesaplama sistemi yoktur, bu yüzden yıllık kutlama fiziksel olarak mümkün değildir. Dördüncü neden ideolojik: Kuzey Kore'de bireysel bayramlar, lider kültüne tehdit olarak görülür.

Sonuç

Bizim için doğal olan - pastalar, sıcaklar, hediyeler ve "Happy Birthday" şarkısı - birçok ulus için ya yoktur veya tamamen farklı görünüyor. Bazı kültürlerde doğum günü günah sayılır, diğerlerinde ebeveynlere minnettarlık günü, üçüncülerde ise yıllık bir gün. Bu, dünyamızın ne kadar çeşitli olduğunu hatırlatıyor. Bizim için evrensel gelenek olan bu, aslında birçok olası modelden yalnızca biridir. Belki de bu çeşitlilikte yatan en büyük bilgeliğin, doğum gününü kutlama (veya kutlamama) tek doğru yolu olmadığı, sadece kültür, geleneklere saygı ve bu saygıdır.

Permanent link to this publication: