Guilty Hisse ve Kişiliğin Gelişiminde ve Gelişiminde Oynadığı Rol

Guilty duygusu, kişiliğin gelişiminde paradoksal bir rol oynayan karmaşık bir sosyal-emoциона尔 fenomendir. Bir yandan, ahlaki bilinç ve sosyal uyumun temel taşısıdır, diğer yandan derin nevrotikler ve yıkıcı davranışların kaynağı olabilir. Kişiliğin gelişimindeki etkisi, yaşanma gerçeğinden değil, kaynağı, yoğunluğu ve kişiliğin onu yapıcı işleme yeteneğinden belirlenir.

1. Psikolojik doğa: utançtan ayırım ve oluşma mekanizması

Gelişim psikolojisi açısından, guilty duygusu utançtan daha sonra ortaya çıkar ve daha olgun psikolojik yapılar üzerine dayanır.

• Guilty vs. Utanç: Psikolog Helen Lewis tarafından önerilen ve daha sonra geliştirilen temel fark, değerlendirme odaklıdır. Utanç, tüm kişiliğe yöneliktir ("Ben kötüyüm"), genel ve saklanma, yok olma arzusuyla sonuçlanır. Guilty ise fiil üzerine odaklanır ("Ben kötü davrandım"). Spesifik ve affetme, hata düzeltme, özür dileme arzusuyla sonuçlanır. Bu şekilde, zehirli utançtan farklı olarak, guilty potansiyel olarak yapıcı ve sosyal yönlü bir vektöre sahiptir.

• Guilty hissinin kökeni: Onun ortaya çıkışı, İç Denetçi — Súper-İdo (faydalcılık terimleriyle) veya ahlaki şablonların (kognitif psikolojide) oluşumuyla ilgilidir. Bu, çocuk 3-6 yaşında sosyal normları ve ebeveyn yasaklarını benimseyerek, onları içselleştirirken gerçekleşir. Guilty, bu içselleştirilmiş kuralların ihlali durumunda ortaya çıkar, dış gözlemci olmasa bile. Bu, ahlakinin kişiliğin iç mülkiyeti haline geldiğinin bir işaretidir.

2. Yapıcı rol: gelişim motoru ve sosyal yapıştırıcı

Sağlıklı, uyumlu guilty, bir dizi kritik önem arz eden işlevler yerine getirir:

• Ahlaki kompas: O, gerçek eylemle ve içsel ideal "Ben" arasındaki çelişkiyi belirten bir sinyal sistemidir. Bu, refleksiyon ve pişmanlıkı teşvik eder, bu da ahlaki büyümenin temelidir. Gülti duygusunu hissetme yeteneği olmayan bir kişi, sociopati veya infantil allmächtiglik seviyesinde kalır.

• İyileştirme motivasyonu: Gültü duygusu, insanın izin verdiği ölçüde, affetme, hasarı telafi etme, gelecekteki davranışları değiştirme gibi telafi eylemleri aracılığıyla azaltmak istediği psikolojik rahatsızlıktır. Bu mekanizma, sosyal güven ve işbirliğinin temelidir.

• Empati gelişimi: Gültü hissetmek için, kendi eylemlerinin başkalarına olan sonuçlarını hayal etme, başkalarına verilen acıyı anlamak gibi yetenek gereklidir. Bu nedenle, guilty, когнитif ve duygusal empatiin gelişimiyle yakından ilgilidir.

• Çok kültürlü araştırmalardan örnek: Davranışını iç inançlarla kontrol eden, "guilty kültürleri" (örneğin, Batı'daki geleneksel protestan toplumları)nde, guilty, temel düzenleyici. "Utanç kültürleri"nde (çoğu doğu kolektivist toplumları), dış değerlendirme ve yüz kaybına odaklanma ağırlıklıdır. Ancak, gerçekten her iki mekanizma da mevcuttur.

3. Yıkıcı taraf: nevrotik ve varoluşsal guilty

Guilty duygusu kronik, mantıksız veya aşırı yoğun hale geldiğinde, patojen bir faktör haline gelir.

• Nevrotik (toksik) guilty: Gerçek bir suçtan çok, içsel, çoğu zaman aşırı ve mantıksız kendine yönelik taleplerin ihlali nedeniyle ortaya çıkar ("ideal olmalıyım", "hata yapma hakkım yok"). Kaynakları:

  • Ebeveyn kuralları: "Ben sen için her şeyi verdim, ama sen..." gibi cümleler, çocuğa kendi varlığı için kronik guilty oluşturur.

  • Hayatta kalmış travma: Diğerlerinin öldüğü bir felakette hayatta kalan bir insanın hissettiği guilty duygusu klasik bir örnektir.

  • Çocukların büyücülük zihni: Ebeveynlerinin boşanması veya yakınının hastalığına "kötü" düşünceler veya eylemlerinin neden olduğuna inanan bir çocuk, guilty hissetebilir.

• Varoluşsal guilty: Psikoterapist Irvin Yalom ve Mартин Хайдеггер ve Карл Ясперс'in çalışmalarıyla köken aldığı. Bu guilty, belirli bir fiil için değil, hayat potansiyelinin gerçekleştirilmemesi için, kendine "ihanet", başkalarına yeterince bakım sağlama veya sadece "bireysellik için guilty" için, kimse tamamen bizim varoluşumuzu paylaşamaz veya bizim hayatımızı bizim için yaşayamaz. Bu guilty, fark edildiğinde, ahenkli bir yaşam için güçlü bir teşvik olabilir.

• Sonuçlar: Kronik guilty, kendiliğinden yıkıcı davranışlar (kendini cezalandırma, reddedilme provokasyonu), anksiyetik ve depresif rahatsızlıklar, düşük benlik saygısı, psikosomatik hastalıklara yol açar. İnsan geçmişi takılıp kalır, şu an için enerji kaybeder.

4. Kişiliğin gelişiminde guilty: deneyimlerin entegrasyonu

Olgun bir kişiliğin oluşması, guilty duygusuyla çalışma becerisinden geçemez. Bu süreç, şunları içerir:

1. Tanıma ve ayrım: Sağlıklı guilty, gerçek bir suçtan kaynaklanan guilty ile nevrotik guiltyyi ayırmak.

2. Sorumluluk almak ve guilty ile birleşmek: "Hata yaptım" "Ben hata" demek eşdeğer değildir.

3. Telafi: Durumu mümkün olduğunca düzeltmek için eylemler yapmak.

4. Kendini affetme: Negatif deneyimi yaşam tarzına entegre etmek, ders çıkarmak ve ilerlemek. Bu, zehirli guilty ile olan mücadele olasılığı olmayan kritik bir aşamadır.

Neurobilimlerden ilginç bir gerçek: fMRT ile yapılan araştırmalar, guilty hissetmenin önceki omurga korteksi ve adalar bölgesini (empati, sosyal acı ve kendikontrolü ile ilgili bölgeler) aktive ettiğini gösterir. Bu, guilty'nin net bir sosyal-emoционар yapıya sahip karmaşık bir yapı olduğunu ve net bir nörobilimsel temele sahip olduğunu doğrular.

Sonuç

Bu nedenle, guilty duygusu, kişiliğin gelişiminde ikiyüzlü bir Yunus'tur. Rolü, kalite ve içeriğe bağlı olarak tamamen zıt olabilir.

• Empati ve gerçek sorumluluk temel alınan uyumlu, durum bazlı bir deneyim olarak, ahlaki büyüme, sosyal bağlanma ve kişisel olgunluk motorudır. Bu, sınırlarımızı, eylemlerimizin sonuçlarını ve ilişkilerin değerini öğretir.

• Gerçekten kronik, nevrotik bir durum olarak, gerçekten ayrılmış ve kendini aşağılama yönelikse, kişiliği için bir hapis olur, gelişimi engeller ve yaşamı zehirler.

Sağlıklı bir kişi, guilty hissetmediği değil, guilty'nin zehirli formlarına karşı psikolojik bağışıklık sahibi olan ve sağlıklı guilty'yi belirli eylemlere: affetme, düzeltme, davranış değişikliği olarak dönüştürebilen kişidir. Bu süreç, guilty hissetmekten sorumluluk almak ve kendini affetmek arasındaki yolculuk ve kişisel bütünlük ve olgunluk yolundaki ana rotalardan biridir. Sonuçta, guilty hissetme ve yapıcı bir şekilde işleme yeteneği, sadece sosyal değil, aynı zamanda ahlaki bir varlık olarak insanı ayıran yüksek bir gelişim seviyesidir.

Permanent link to this publication: