Üçüncü sınıf bitti. Önümüzde beşinci sınıf var. Çocuk için bu sadece yeni bir öğrenim yılı değil, koordinat sisteminde tektonik bir değişim. Bir öğretmeni uğurlayalım, on beş öğretmene hoş geldiniz. Alışık olduğumuz sınıf odası ortadan kalkıyor, kabine-şeytanlar ortaya çıkıyor. Orta okula geçiş sırasında çocuklarda yaşanan değişiklikleri anlatıyoruz.

Eğitim paradigmasının değişimi

İlköğretimde öğretmen «yavru yuvarlağı» rolünü üstleniyordu: her şeyi anlatıyordu, kontrol ediyordu, çantayı topluyordu. Orta kademede öğrenci daha bağımsız hale gelir. Şimdi kendi defterini tutuyor, odalarda kendine yer buluyor. Bu stres. Çocuklar defterlerini kaybediyorlar, odaları karıştırıyorlar, altı dersden birinin ev ödevini unutuyorlar. Bu normal, ancak uyum gerektiriyor.

Sınıftaki statü kaybı

İlköğretimdeki eski çocuklar şimdi en küçükler haline geliyorlar (beşinci sınıfta). Daha büyük sınıflar ortaya çıkıyor, koridorlarda itebilirler. İerarhi dağılıyor. İlköğretimde herkes uzun zamandır tanışmıştı, beşinci sınıfta paralel dördüncü sınıflardan «yabancılar» getirilebiliyor. Yeni arkadaş grupları, çatışmalar, popülerlik krizi ortaya çıkıyor.

Yeni öğretmenler ve farklı iletişim stilleri

Daha önce bir «sınıf otoritesi» vardı. Şimdi birkaç tane var: sert matematik öğretmeni, iyi edebiyat öğretmeni, adil beden eğitimi öğretmeni. Çocuğun davranışını değiştirmesi gerekiyor: bir dersde sessiz kalabilir, bir dersde lider olabilir. Kimse «kalp kurnazlığı» sevmiyor, kimse samimi davranmayı sevmiyor.

Hormonal seviye ve pubertas

Beşinci sınıfa geçiş (10-11 yaş) genellikle cinsel gelişimin başlangıcıyla çakışır. Duygusal istikrarsızlık, kıskançlık, yetişkin görünmek isteme arzusu ekleniyor. Çocuklar «çocukluk gelişimi» derslerinde gülebilirler, ancak soru sormaktan çekiniyorlar. Bu özel bir öğretim ustalığı gerektiriyor.

Permanent link to this publication: