Güney Avrupa ülkelerinde (İtalya, İspanya, Portekiz, Yunanistan) Noel Arifesі, Katolik ve Ortodoks ritüellerinin birleştiği, Akdeniz kültürünün temel değerleriyle (aile dayanışması, yemek kültürü [konviviyum] ve kamusal mutluluğun ifadesi) birleşen benzersiz bir kültürel sentezdir. Kuzey Avrupa modelinin (intim ev içi huzuru) aksine, güney Noel Arifesі (Nochebuena, Vigilia di Natale, Consoada, Κουτούκια) özel ve kamusal alanlar olan evin içi ve sokakların arasındaki, katı oruç ve yaklaşan bir parti arasında geçen bir olaydır.
Relijöz disiplin, özellikle Yunanistan ve XX. yüzyıl ortasına kadar Katolik ülkelerde günün ritmini belirler.
Oruç (Νηστεία / Vigilia): 24 Aralık, Noel öncesi dönemdeki en katı oruç günüdür. Yunanistan'da bu, 40 günlük Noel orucunun son günüdür (Φώτα). Sadece et ve süt değil, genellikle balık ve yağ da tüketilmez. İspanya ve İtalya'da da akşam yıldızına kadar oruç tutulur, sadece ekmek, sebzeler ve balık tüketilir. Bu oruç, sadece bir askese değil, beden ve ruhun bayramın gerçekleştirilmesine hazırlanmasına yardımcı olan kutsal bir boşaltmadır.
Gece Namazı olarak Kırmızıhat: Katolik ülkelerde gece yarısı «Misa del Gallo» (Petuşi Namazı) merkezi bir olaydır. Yunanistan'da ise «Ταχιά Μитالي» (Μεγάλη Όρθρος), Василиos the Great'in liturgisiyle başlayan ve 25 Aralık sabahına kadar devam eden Büyük Gece. Yunanistan'da liturji sonrası inananlar birbirlerini «Καλά Χριστούбέννα» (İyi Noel) kelimesiyle selamlar, köylerde hala Noel gecesi çocukların evleri dolaştığı ve para veya ikramiyeler aldığı «κάλαντα» (kalandalar) geleneği devam etmektedir.
Noel Arifesі akşam yemeği, her bir yemeğin sembolik anlam taşıyan bir geçiş ritüeldir.
İtalya (Cenone della Vigilia): «Zenginlik Akşam Yemeği» genellikle balık içeren birçok oruçlu yemektir. Tradisyonel olarak yemek sayısı 7, 9 veya 13 (7 gizem, 9 melek derecesi veya 12 apostol ile İsa) olup, «kapitone» (zehirli yılanın kötülüğüne karşı zafer simgesi olan pişmiş yılan), «bakkała» (tреска), deniz ürünleri salataları zorunludur. Tatlılar (panettone, pandoro) daha sonra ortaya çıkar.
İspanya/Portekiz (Cena de Nochebuena / Consoada): Masada deniz ürünleri hakimdir. İspanya'da çeşitli karidesler, langoustine, balık. Portekiz'in kuzeyinde «bakальяу» (tреска) ve karnabahar, güneyde индейка. «Туррон» (nuga) ve «польворонес» (pесочное печенье) zorunludur. Katalonya'da «кан д’Ор» (kuřecí polévka ile knedlíky) eklenir.
Yunanistan (Νυχτερινό γεύμα): Akşam yemeği daha sade ve oruçludur. Tradisyonel yemek «χριστόψωμο» (χριστόψωμο — «İsa'nın Ekmek»), fındık ve kuru meyvelerle tatlandırılmış şekerli ekmek ve «φρουτόσουπα» (kuru meyvelerden — kuru üzüm, hurma, şerbetçioti) olup, «κουλουράκια» (κουλουράκια) — İsa'nın çelengi simgesi olan süslenmiş kekler merkezi yer tutar. Çoğu bölgede «ревьифа» (ревьифада) — doldurulmuş индюшка veya domuz eti yapılır, ancak bu yemek 25 Aralık'ta yenir.
İlginç bir gerçek: Yunanistan'da «καλόγερος» (кало́герос — «iyi yaşlı adam») geleneği vardır. En saygın aile üyesi veya arkadaş grubunun akşam yemeği sonrası ormana çıkar ve «kamin için büyük bir odun getirir» — şeftali veya zeytin ağacından büyük bir odun. Bu odun, törenle eve getirilir, şarap, yağ ve bal ile sulanır ve yakılır. Bu odun, 6 Ocak'a kadar yanar ve külü, ev ve tarım arazileri için koruyucu olarak saklanır.
Aile olarak klan: Noel Arifesі'nde geniş aile toplanır, ikiz ve üçüncü dereceden akrabalar da dahil. Bu sadece bir akşam yemeği değil, yıllık akraba ilişkilerinin teyidi, haberlerin paylaşımı ve birlik gösterimidir. Yunanistan'da bu ilke, «οικογένεια» (ikoneya) olarak en geniş anlamda ifade edilir.
Bayramın kamusal hali: Aile akşam yemeği sonrası birçok İspanya ve İtalya şehrinde gençler ve yetişkinler sokaklara, ana meydanlara çıkar. Aile içi intimitenin ardından bir tür «çıkış» gerçekleşir. İnsanlar yürür, arkadaşlarla buluşur, pazarlara gider. Yunanistan'da ise akşam daha kameralıdır, ev ve uzun gece hizmetine hazırlık etmeyi içerir.
Yunanistan'daki Noel Arifesі, Ortodoks geleneği ve tarım geçmişiyle ilgili özel özelliklere sahiptir:
Χριστόξυλο süslemesi: Polenin yanı sıra, deniz geleneğine saygı olarak bir teknede (卡拉́ви) süslenir. Şimdi genellikle ağaç olarak yerini alır. Ancak adalarındaki köylerde hala merkezi meydanda süslenmiş bir teknede konur.
Bu şekilde, Güney Avrupa ve Yunanistan'daki Noel Arifesі, karşıtlıklar ve geçişler üzerine kurulu bir bayramdır:
Oruçtan parteye: Beden disiplini, bedensel zenginlik mutluluğu ile değiştirilir.
Aileden topluluğa: Akşam aile etrafındaki içsel çember, şehir meydanının kamusal alanına veya Yunanistan'da kolidadan rüya olmuştur.
Beklentiden görüneşe: Tüm gün, kapanış yerine açılış olan gece liturgisinin hazırlığıdır.
Bu, sessiz ev akşamı değil, dinamik, gürültülü, tatlar ve seslerle dolu, kolektif olarak kutsal zamanın içine girmenin sürecidir. Burada bayram, dünyadan kaçış değil, dünyanın bayramlık değişimidir: sokak, evin devamı olur, aile masası, postanın simgesi olan bir tapınak olur ve postanın yiyeceği, gelecekteki mutluluğun simgesine dönüşür. Yunanistan'da bu gün, et zenginliğinden yoksun olarak, bayramın ilk, ruhsal boyutunu hatırlatır, burada en önemli olan maddi tatmin değil, sakral beklenti, hristopсомonun kokusu, trigono'nun sesi ve yanan «кало́герос»un ışığı ile ifade edilen.
New publications: |
Popular with readers: |
News from other countries: |
![]() |
Editorial Contacts |
About · News · For Advertisers |
Digital Library of Uzbekistan ® All rights reserved.
2020-2026, BIBLIO.UZ is a part of Libmonster, international library network (open map) Keeping the heritage of Uzbekistan |
US-Great Britain
Sweden
Serbia
Russia
Belarus
Ukraine
Kazakhstan
Moldova
Tajikistan
Estonia
Russia-2
Belarus-2