Санта-Клаус ve Kuzeyin Kuzeni Uzayda ve Havacılıkta: Teknolojik Fольклор ve Bilimsel Piyar

Санта-Клаус ve Kuzeyin Kuzeni'nin imajları, gözüküyor ki, arketipik olarak yere, atlıkarınca ve ayılarla bağlı. Ancak XX yüzyılın ortalarından itibaren, havacılık ve uzay programlarının tam haklı «katılımcıları» oldular, psikolojik rahatlama, kamu iletişim araçları ve hatta bilimsel modelleme nesnesi olarak görev aldılar. Onların yüksek teknoloji alanlarına entegrasyonu, mit ve bilim arasındaki etkileşimin benzersiz bir örneğidir.

Erken havacılık: Uçan Santa mitinin doğuşu

Санта-Клаusa havacılık kullanan ilk atıflar, 1910'lu yıllarda karikatürlerde, onun basit bipezlere binerken uçtuğu şekilde ortaya çıktı. Ancak masal atlıklarından teknolojik taşıtlara geçiş, İkinci Dünya Savaşı sırasında önemli bir geçiş noktası oldu.

Psikolojik operasyonlar ve propaganda. 1944 yılında, Mosquito bombardırcı uçak filosu, «Santa Claus» adlı gizli bir misyon gerçekleştirdi. Bombaların yerine oyuncaklar ve hediye taşıyan uçaklar, Hollanda'nın işgal altındaki toprakları üzerinde parşömenlerle indirildi. Bu, yerel halkın ruhunu desteklemeye yönelik bir eylemdi. Burada Santa, umut ve gelecekteki kurtuluşun sembolü oldu, onun «sancakları» da o zamanki en hızlı uçaklardan biri olarak ifade edildi.

Pos战后 havacılık şirketlerinin pazarlama. 1950-60'lı yıllarda, ticari havacılık taşımacılığının artmasıyla, Santa'nın uçağın kokpitinde yer alan imajı, havacılık şirketlerinin (Pan Am, TWA) klasik Noel motivi haline geldi. Bu, uçuşu mucize, hız ve küresellikle (Santa her yerde yetişir) görsel olarak bağlantılı hale getirirken, halkın geniş kesimleri için hava yolculuğu korkusunu desakralize etti.

Uzay yarışı: Kuzeyin Kuzeni'nin uzayda

İdeolojik bağlamı oldukça katı olan Sovyet uzay programı, yüksek teknolojileri insanlaştırma ve halkla bağlantı kurma amacıyla folklorik imajları da kullandı.

«Ded Moroz» çağrı adı. 1981 yılının 31 Aralık'ta, «Салют-6» uydusal istasyonunun mürettebatı, Leonid Kizim ve Vladimir Solovyov, Sovyet radyo kulaklıklarında popüler olan bir dalda bir radyo vericisi kurdu. «Ded Moroz» çağrı adı altında, onlar, herkesin yakalayabileceği şekilde yeni yıl selamlamaları gönderdiler. Bu, dünyanın ilk «uzay ağacı» oldu ve teknik bir görevi halkın bayramı haline dönüştürdü. Bu durum, teknik bir görevi halkın bayramı haline dönüştürdü.

Yeni yıl iletişim seansı. Bu gelenek, her yıl sürdü. Özellikle, kosmonotikler MİS'e çocuklarına selamlar gönderirken, Dünya'yı pencerelerinden gören seanslar oldukça hüzünlüydü. Burada Ded Moroz imajı belirsizdi, ancak bu durum — bayram öncesinde gökyüzünden gelen «mucizevi» bir ses — doğrudan mite atıfta bulunuyordu.

Costümdeki bilimsel deney. 2011 yılında, NASA astronotlarından Daniel Berbank, MİS'e tam Santa Klausu kostümünde geldi, bu kostümü MİS'e gelen meslektaşları tarafından bir sürpriz olarak gönderildi. Bu durum, sadece bir şakadan öte, aynı zamanda izole edilmiş bir toplulukta bayram ruhunu yükseltmenin önemli bir elementi olarak da görülüyor.

Amerikan uzay programı: Santa izleme nesnesi
ABD'de Santa Klausu, küresel gözlem ve iletişim sistemine entegre edildi ve özel bir «teknolojik folklor» yaratıldı.

NORAD Tracks Santa. En bilinen örnek. 1955 yılında, bir gazete çocuklara Santa Klausu için bir telefon numarasını yayınladı. Hataya uğrayarak, Kuzey Amerika Hava ve Kozmik Savunma Komutanlığı'nın (NORAD) numarası verildi. Daha sonra, telefonu kapatmak yerine, dördüncü teğmen Harry Shaup, çocuklara Santa'nın radarlardan «koordinatlarını» verdi. Bu, her yıl düzenlenen NORAD Tracks Santa operasyonunun doğuşu oldu. Şu anda bu, radarların «Santa'nın fırlaması» olarak tanımlanması için erken uyarı sistemleri kullanılarak, Santa'nın kızıl rengi burunundan gelen ısıyı «görmek» için uydularla donatılmış, F-15, F-16 ve CF-18'ler için « eskort » olarak gerçekten havaya çıkan bir proje.

Yerel radar ağları.
Bu proje, ciddi askeri teknolojileri ve çocuk masalı arasında birleşen güçlü bir pazarlama aracı haline geldi ve savunma ve havacılığın «iyi» tarafını gösterdi.

Poletim analizi: Fizik ve Santa'nın lojistiği

Uzmanlar ve mühendisler, Santa Klausu'nun fizik yasaları açısından hipotetik bir uçuşunu analiz etme yönünde defalarca denemelerde bulundular, bu da mizahi bilimsel popülerleştirme yönünde bir yönelim yarattı.

Yükseklik ve yük hesaplamaları. Santa Klausu'nun gece boyunca yaklaşık 400 milyon çocuğu ziyaret ettiği (eski tahminlere göre), ortalama hızı ~1000 km/s olmalıdır, bu da ses hızının 3000 katıdır. Hızlanma ve yavaşlama, binlerce g'lik yüklemeler yaratır, bu da herhangi bir biyolojik varlık için ölümcül ve hediyeler için yıkıcı olur.

Termodinamik sorun. Bu hızla hava ile sürtünme, atlıkarınca ve sancakları anında yakar. Bu, sürtünmeyi bastırma veya levitasyon gibi hipotetik teknolojiler gerektirir.

Lojistik ve kuantum fizik. Bilimsel popülerleştirme makalelerinde önerilen klasik açıklama — Santa'nın kuantum mekaniksel doğası. O, süperpozisyon halinde var ve aynı anda tüm evlere gider, hediyelerin materializasyonu nanoassembler veya yerel uzay-zamanın manipülasyonu ile açıklanır. Bu, halkı modern fizik kavramlarıyla tanışmanın mizahi bir yoludur.

Çağdaşlık: Dronlar, VR ve biyoteknoloji

Bugün, kış büyücülerinin imajları teknolojilerle birlikte evrim geçiriyor.

Dron taşıyıcılar. Amazon gibi şirketler, dronlu taşımacılık sistemleri geliştirmekte aktif. Reklamda bu, sıkça «Santa'nın modern atlıkarınca» olarak oynanır. Bu imaj, gelecekteki lojistiğin sembolü haline gelir.

VR'den «uzaylı» Ded Moroz'un yeni yıl selamlamaları. MİS'ten veya yaratıcılıkla yaratılan bir stüdyodan, uzayda veya yaratıcılıkla yaratılan bir stüdyodan immersiv bir virtual realite selamlaması gönderme olasılığı — bir sonraki adım.

Atlıkarınca için biyoteknoloji. Kuzeyin Kuzeni'nin genetik araştırmaları, onların navigasyon yetenekleri ve extreme koşullarda hayatta kalma yetenekleri, doğrudan «mucizevi» yeteneklerin açıklamaları olarak folkloru destekliyor.

Sonuç

Uzayda ve havacılıkta Santa Klausu ve Kuzeyin Kuzeni — çocuk oyunundan çok daha fazlasıdır. Onlar, insanlığın karmaşık ve korkutucu teknolojileri duygusal olarak keşfetmesine izin veren kültürel bir arayüzdür. Onlar, radarları, savaş uçaklarını ve uyduları tehdit veya yabancı bilim sembolleri halinden çıkarır ve mucize yapma araçları haline getirir. Bu benzersiz sinerji, antik bir mitin teknolojik ilerlemeye insan yüzü vermesini sağlar ve teknolojilere, mitin yeni, güncel bir ifadesini verir. Onların ortak «uçuşu», en rasyonel alanda bile büyülü bir yerin her zaman olduğunu gösterir, bu da bilimi — olası olmayan hayal hakkında bir hayal olarak hareket ettirir.

Постоянный адрес данной публикации: