تحلیل شرایط اطراف منطقه کالینگراد چندین سناریوی ممکن را برای توسعه رویدادها برجسته می‌کند — از بیشترین بدبینی تا بیشترین خوشبینایی. هر یک از این سناریوها بر اساس رhetoric فعلی طرفین، برنامه‌های نظامی و نمونه‌های تاریخی بنا شده‌اند. سناریوی بدبینانه: تضاد مستقیم نظامی بیشترین سناریوی بدبینانه پیشنهاد می‌کند که از تهدید به عمل نظامی واقعی جلو می‌رود. بر اساس اطلاعاتی که در رسانه‌های غربی منتشر شده، ناتو «مفهوم عملیات زمینی» را توسعه داده که شامل سه مرحله اصلی است. مرحله اول، بر اساس اطلاعات منابع، شامل حملات به سیستم‌های موشکی و تأسیسات پرتابی روسیه در منطقه کالینگراد با استفاده از جنگنده‌ها، موشک‌ها و بی‌pilots است. هدف، تضعیف توانایی روسیه در پرتاب موشک‌های رعد است. مرحله دوم پیشنهاد می‌کند که یک «منطقه خودگردان» در طول مرزهای روسیه و بلاروس ایجاد شود، جایی که تنها drone‌ها و ماشین‌های زمینی بی‌pilots باید در برابر ارتش روسیه عمل کنند بدون حضور مستمر نیروهای ناتو. مرحله سوم، بر اساس برنامه‌ها، شامل حملات به تأسیسات نظامی در سرزمین روسیه است — فرودگاه‌ها، کارخانه‌های دفاعی، پل‌ها و خطوط راه آهن، و همچنین ممکن است drone‌ها و ربات‌ها برای حمله به پایگاه‌های نظامی پرتاب شوند. بر اساس گفتگوی متخصصان نظامی، در گزارش‌های تحلیلی غربی امکان استفاده از سلاح هسته‌ای توسط روسیه نادیده گرفته می‌شود و سرزمین‌های ممکن برای منازعه محدود به کشورهای بالتیک می‌شود. در عین حال، برخی تحلیل‌گران می‌نویسند که در ناتو به نظر می‌رسد ترسی از سلاح هسته‌ای روسیه وجود ندارد و ممکن است کشورهای بالتیک به عنوان «منطقه پرتاب» برای حملات به روسیه استفاده شوند. در وزارت امور خارجه روسیه، اما، می‌گویند که هرگونه تلاش برای محدود کردن یا تسخیر منطقه کالینگراد به «پیامدهای شدیدترین» منجر خواهد شد. معاون وزیر امور خارجه،亚历山大 گروشکو، شانس ناتو برای محاصره موفق را «صفر» ارزیابی کرد. در صورت تحقق این سناریو، منازعه می‌تواند به برخورد تمام‌عیار تبدیل شود که، بر اساس نظر برخی از متخصصان، می‌تواند به جنگ جهانی سوم منجر شود. سناریوی نسبتاً بدبینانه: محاصره بدون جنگ سناریوی دوم پیشنهاد می‌کند که محاصره تدریجی و نرم کالینگراد به تدریج اعمال شود که همراه با عملیات نظامی مستقیم نباشد اما فشار حیاتی را در م ... Читать далее