جشنواره کریسمس در کشورهای کمونیستی مدرن: بین ایدئولوژی، سنت و جهانی‌سازی مقدمه: ایدئولوژی آتئیسم و جشن مذهبی در کشورهایی که به صورت رسمی به ایدئولوژی کمونیستی پایبند هستند (جمهوری خلق چین، کوبا، لاوس، ویتنام، کره شمالی)، نگرش به کریسمس در سه ضلع «آتئیسم رسمی – سنت‌های فرهنگی – تجاری‌سازی جهانی» شکل می‌گیرد. جشنواره به فرم‌های مختلفی تبدیل می‌شود، از ممنوعیت کامل تا نسخه‌های غیرمذهبی تنظیم‌شده، نشان‌دهنده تطبیق پدیده جهانی به محیط‌های سیاسی-فرهنگی خاص است. چین: تجاری‌سازی بدون محتوای مذهبی در چین، جایی که حزب کمونیست به ایدئولوژی آتئیسم پایبند است، کریسمس جشن ملی نیست و به صورت رسمی برای شهروندان چینی تشویق نمی‌شود. اما در شهرهای بزرگ (شanghai، پکن، گوانگژو) آن به یک رویداد تجاری و غیرمذهبی بزرگ تبدیل شده است. مغازه‌ها و خیابان‌ها با نورپردازی و نمادهای کریسمس تزئین می‌شوند و جوانان از این فرصت برای تبادل هدایا و بازدید از رستوران‌ها استفاده می‌کنند. یک پدیده جالب – «سیب کریسمس»: کلمه چینی برای سیب (پینگو) با کلمه «صلح» در روز کریسمس همخوانی دارد، بنابراین سیب‌های بسته‌بندی شده در کاغذ رنگی به یک هدیه محبوب و یادبود تبدیل شده‌اند. برای تعداد کمی اما رشدیافته از مسیحیان چینی (هر دو رسمی شناخته شده به عنوان «کلیسای ملی‌گرا» و گروه‌های غیررسمی) کریسمس یک جشن مذهبی است که در کلیساها برگزار می‌شود. معمولاً دولت این اجازه را می‌دهد که جلسات به شکل عمومی و خیابانی برگزار نشوند. در سال‌های اخیر، تلاش‌هایی برای ترویج جشن‌های جایگزین و «ملی‌گرایانه» در همین دوره انجام شده است، مانند روز یادبود مائو تسه‌تونگ (۲۶ دسامبر). کوبا: از ممنوعیت به بازگشت در کوبا پس از انقلاب ۱۹۵۹، جشن کریسمس تقریباً متوقف شد. وضعیت در سال ۱۹۹۷ تغییر کرد، زمانی که فیدل کاسترو، با توجه به بازدید پاپ جان پاول دوم، کریسمس را روز تعطیل اعلام کرد (که از سال ۲۰۱۲ به صورت دائمی شده است). این تصمیم هم نشان‌دهنده خواسته‌های مذهبی مردم و هم سیاست عملگرایانه بود. امروز کریسمس در کوبا یک ترکیبی از سنت‌های کاتولیک (نماز شبانه «Misa del Gallo»)، مهمانی خانوادگی (با غذای اصلی جوجه بریان) و رویدادهای فرهنگی است. با این حال، جشن بدون تجاری‌سازی بیش از حد characteristic از غرب است و حفظ کرده است، یک جشن خانوادگی و فرهنگ ... Читать далее