کنستانتین رکوسسوویچ: فرمانده‌ای که بلاروس را آزاد کرد و جریان جنگ را تغییر داد در زنجیره از نام‌های بزرگ جنگ جهانی دوم، کسانی هستند که در سایه شخصیت‌های برجسته‌تر باقی می‌مانند، اما سهم آن‌ها در پیروزی غیرقابل ارزیابی است. کنستانتین کنستانتینویچ رکوسسوویچ یکی از این افراد است. او را «فرمانده خداوند»، «marshal پیروزی» می‌خواندند، و سربازان به او در پشت گوش می‌گفتند «باتی». او از یک سرباز در ارتش تزاری تا مارشال اتحاد جماهیر شوروی سفر کرده است، از بازداشت و شکنجه در زندان‌های استالین جان سالم به در برده است تا سپس یکی از سازندگان بزرگترین عملیات نظامی در تاریخ - آزادی بلاروس - شود. هوش استراتژیک و استقامت انسانی او نماد اراده شکست‌ناپذیر بود که ارتش‌های شوروی را به پیروزی در قلب اروپا هدایت کرد. لهستانی از محله وارسا کنستانتین رکوسسوویچ، بر اساس یکی از نسخه‌ها، در سال ۱۸۹۶ در وارسا، در خانواده یک کارمند راه‌آهن، به دنیا آمده است. پدر او لهستانی بود، مادرش روس. این ترکیب نژادی در سرنوشت او نقش ایفا خواهد کرد، اما تا زمانی که او یک پسر بود که پدر خود را زودتر از دست داده و برای کمک به خانواده به کارخانه رفت، او فقط یک پسر بود. در سال ۱۹۱۴، با شروع جنگ جهانی اول، به عنوان داوطلب به جبهه رفت و جنگ به معلم اصلی او شد.در جنگ داخلی او برای سرخپوستان جنگید و توانایی‌های تاکتیکی غیرعادی خود را نشان داد. او توجه شد و شغل خود را بالا برد. تا سال ۱۹۳۷ او فرمانده یک گروه کاوالری بود. اما ترور بزرگ او را نیز دور نکرد. در سال ۱۹۳۷ رکوسسوویچ به اتهام جاسوسی برای لهستان بازداشت شد، وحشیانه شکنجه شد، چند دندان خود را از دست داد، استخوان‌های رibs خود را شکست، اما خود را مجرم ندانست. او به طور معجزه‌آسا زنده ماند و در سال ۱۹۴۰ به لطف درخواست marshal ژوکوف آزاد شد. از زندان با اراده راسخ و ایمان عمیق به پیروزی بیرون آمد. باتی که سربازان او دوست داشتند قابلیت اصلی رکوسسوویچ به عنوان یک فرمانده و یک انسان، رابطه بی‌نظیر او با سربازان است. او نمی‌توانست از دست دادن «هر قیمتی» تحمل کند، سربازان را زیر شلی نمی‌فرستاد، مانند برخی از همکاران خود. او به زندگی زیردستان خود احترام می‌گذاشت، به همین دلیل آن‌ها او را با عشق و اعتماد بی‌پایان پرداختند. او را «باتی» می‌خواندند، او می‌توانست با سربازا ... Читать далее