Batı ve Orta Avrupa'da Noel Arifesі: Kutsal Sessizlik ve Aile Kanunu Arasında

Araya: Kültürel bir eser olarak Akşam

Batı ve Orta Avrupa'da Noel Arifesі (Heiliger Abend, Réveillon, Wigilia), sadece bayram öncesi bir gün değil, bağımsız ve yüksek yapılandırılmış bir kültürel komplekstir. Ağlama törenleri ve atmosferi, Orta Çağ Hristiyan litürgisi, Doğu Roma din öncesi kış güneş batımı törenleri ve XIX. yüzyıl romantik aile kultürü arasındaki sınırlarda şekillendi. Bölgesel farklılıklara rağmen, gizlileşme, bekleyiş ve kutsal geçiş fikirlerine dayalı ortak bir fenomenolojik matris belirgin olabilir.

Dini dayanak: Mese'den evdeki dualara

Laikleşme, litürgide doğrudan katılımı zayıflattı, ancak dini çerçeve anlamsal temel olarak kalır.

Yarı gece ayini (Christmette, Messe de minuit): Tarihsel olarak, özellikle Katolik bölgelerde (Bavyera, Avusturya, Polonya, Fransa) akşamın merkezi olayıdır. Bugün, bu ayine katılım aile geleneği haline geldi, artık bir zorunluluk değil. Almanya'da popüler olan çocuk rahip ayinleri (Krippenspiel) de İsa'nın doğuşunu canlandıran bir sahne.

Evdeki bereket: Orta Avrupa'da (özellikle Polonya, Çekya, Slovakya) oblatki (opłatek, oplatky) bölme ritüeli devam etmektedir. Aile başkanı, İncil'den bir parça okuduktan sonra, ardından tümü, ince tuzlu oblatki (ekmek ve uzlaşma sembolü) paylaşarak birbirlerine iyi dilekler iletir. Bu, aileyi bir topluluk olarak kurma eylemi, yemek sembolizminden önceki cinsel yemek.

İlgili bir gerçek: Alsace (Fransa)'da "Christkindelsmärik" adında bir Noel pazarı vardır ve bu pazar 24 Aralık'ta sona erer. Strasbourg Katedrali önündeki meydanda, kentin anahtarlarının Hz. İsa'nın bebek figürüne teslim edilmesiyle başlayan bu tören, kutsal zamanın başlangıcını simgeler.

Gastrointestinal kod: Açlık, balık ve şeker

Noel Arifesі'nde yemek, derin bir ritüel karakteri taşır ve açlıktan zenginliğe geçiş ilkesine uygundur.

İlk yıldızın çıkması için açlık: Özellikle Polonya, Litvanya, Slovakya'da oldukça katı bir şekilde uygulanır. Bu, sadece kilise emri değil, bekleyişi artırmak için bir uygulamadır. Yemek, ilk yıldızın gökyüzünde görünmesine işaret eder (Babilik sembolü).

Balık olarak ana yemek: Et yerine sofrada karp (Çekya, Polonya, Avusturya, güney Almanya) veya torsk (Portekiz'de "Bacalhau") hakimdir. Almanya'da popüler olan karp, bira veya mavi (Karpfen blau) olarak sunulur. Balık, eski Hristiyan sembolü ve onun çiftliği, paralar ve refahla ilişkilendirilir.

Günlük bileşenler: Yemek, bol ve çift sayıda yemekten oluşur (sıklıkla 12 - apostolların sayısına göre). Aşağıdakiler içerir:

Kıyı (şekerli buğday - verimlilik ve ölü atalar sembolü).

Kırmızı çorba ile kulaklar (Polonya).

Balık salatası (Almanya, Skandinavya).

Şekerli tatlılar: ştollen (Almanya), bûş де Ноэль (Fransa), panetton (İtalya), ancak daha çok 25 Aralık'ta sunulur, Sörf Arifesі'nde ise lebkuchen ve meyveler.

Hediye verme ritüeli: Mitolojik hediye vericileri ve mucize zamanı

Hediye verme anı, akşamın zirvesi olsa da, hediye verme zamanı ve vericisi değişir.

Almanya, Avusturya: Hediyeleri Kristusляйн (Christkind) getirir - Protestan geleneğinde Katolik Aziz Nickolaus'a alternatif olarak şekillenen bir melek benzeri çocuk. Hediyeler, 24 Aralık akşamı açılıyor, çoğunlukla bir çanlık sesiyle, Kristusляйn'ın salonuna geldiğini bildiren bir sinyal.

Fransa, Belçika: Hediyeler (6 Aralık'ta Ayakkabı Nickolaus'tan gelenler dışında) Per Noéll tarafından getirilir. Onları 24 Aralık'ta geç saatlerde veya 25 Aralık sabahı açıyorlar.

Orta Avrupa (Polonya, Çekya): Genellikle küçük bir hediye akşam yemeği sonrası "yıldız" veya melek tarafından getirilir, ancak ana hediyeler 25 Aralık sabahı, Hz. İsa veya yıldız tarafından getirilmiş olarak ağaç altında bulunabilir.

Rüya verme ritüeli önemlidir: Almanya'da hedieler sesli okunur, kişisel olarak verilir, bu da süreci uzatır ve her hediye'nin önemini artırır.

Akustik ve ışık atmosferi

24 Aralık akşamı, dışarıdaki sessizlik ve içerde ışıklandırılmış sıcaklık arasında bir karşıtlık oluşturur.

Sessizlik ve huzur (Besinnlichkeit): Almanya ve Avusturya'da 14-16 saat sonra kamusal yaşam durur (tüm taşımacılık, mağazalar kapanır). Sessizlik ve kendine içe dönme zamanı gelir. Polonya'da bu gün "sessiz bayramlar" olarak adlandırılır.

Müzikal eşlik: Evde Noel şarkıları (Weihnachtslieder) çalınır, çoğunlukla aile müziği sırasında. Bach'ın Noel oratoryosu veya Çaykovski'nin "Küçük Kız Kardeş"i'nin zorunlu dinlenmesi, laik bir ritüel haline geldi.

Işık: Ana ışık, ağaç üzerindeki ve içerdeki mumlar (echte Kerzen) ve iç mekan, hırpalanmış, sıcak bir mucize atmosferi yaratır, kış karanlığına karşı bir direniş.

Toplumsal ölçü: Aile ve ataların anıları

Noel Arifesі, yıl içinde en içsel ve aile toplanması zorunlu olan bayramdır. Bu bayramın etiketi, çatışmaların çözülmesini ve uzlaşmayı gerektirir. Orta Avrupa'da (özellikle Polonya'da) bir yabancı misafir veya ölü akrabalar için bir yer bırakma geleneği vardır. Bu, aile çemberini açık ve devralabilir bir topluluk haline getirir, atalar ve potansiyel yabancılar içerir.

Bölgesel özellikler: Krampus'tan Yule Kedi'sine

Alp bölgesi: 24 Aralık akşamı, kötü ruhları Ruh Arifesinden önce kovmak için evi nardan dumanla dumanla dumanlamak için "Rauchnah" ritüeli yapılır.

İzlanda: Noel Arifesі'nde on üç Yule Erkeklerinin (Jólasveinar) ziyareti başlar - alaycı varlıklar, Bapetos'a kadar her gece bir tanesi gelir. Bu, tek bir hediye vericisinin tek seferde ziyareti ile farklı bir bekleyiş yaratır.

Skandinavya: 24 Aralık akşamı, Disney'in "From All of Us to All of You" (Kalle Anka) zorunlu programını izleme zamanıdır, bu da ulusal bir medya ritüeli haline geldi.

Sonuç: Umutun sınırlı alanı

Bu şekilde, Batı ve Orta Avrupa'da Noel Arifesі, en yüksek derecede kültürel kronotop'tur. Bu akşam:

Zaman, kargaşanın bitmesi ve mucizenin öncesi arasında subjektif olarak yavaşlar.

Alan, mum ışıklarının boyutlarına küçülür, evi kutsal bir mikrokosma dönüştürür.

Toplumsal bağlar, ritüel olarak yoğunlaştırılır, çatışmalardan arındırılır.

Ritüeller (açlık-yemek, dualar-hediye verme), profandan kutsala geçiş dramaturjisi oluşturur.

Bu, sadece hazırlık değil, kendi başına bir liminal durum, en önemlisi hediye (hediyeler, yemek), aksine saf bekleyiş - sessizlik, mum ışığı ve hırsızın kokusu dolu olan bu "boşluk"ta doğar. Bu, "Noel ruhu" - koruma, umut ve çılgınca inanç duygusu, bir gece için bile mucizenin mümkün olabileceğine dair, doğar. Bu, yıllık döngünün sonucu ve duygusal bir telafi, ritüellerle kodlanmış ve laikleşmeye rağmen hala ana fonksiyonunu yerine getiren: görünmez olanı hissedilir hale getirmek ve umudu hissedilir hale getirmek, elinde bir oblatki parçası gibi.

Постоянный адрес данной публикации: