Medikal Cinsel Kesme: Risk Analizi, Potansiyel Avantajlar ve Bioetik Dilemmas

Medikal cinsel kesme (cirкуmciзiа) cinsel organın son derecesinin kaldırılması anlamına gelen cerrahi bir prosedürdür. Bu prosedürün kanıtlama tıbbı açısından değerlendirilmesi karmaşık ve belirsiz bir tablo sunar, sağlık için potansiyel avantajlar, prosedürün riskleri, geri dönüşümlü olmaması ve çoğu yeni doğan için tıbbi bir gereklilik olmaması arasında denge kurulması gereklidir. Farklı ülkelerdeki tıbbi topluluklar, epidemiyolojik veriler ve kültürel bağlam üzerine farklı pozisyonlar tutmaktadır.

1. Potansiyel tıbbi avantajlar: kanıtlama tıbbı ne söylüyor?

Özellikle epidemiyolojik araştırmalar içeren araştırmalar, cinsel kesmenin riskleri düşürdüğü bazı alanlara işaret etmektedir:

Erkek çocuklarında idrar yolu enfeksiyonu (İMП) riskinin azalması: Erkek çocuklarında kesilmiş erkek çocuklarının bir yaşında İMП riski, kesilmemiş erkek çocuklarına göre 5-10 kat daha düşüktür. Ancak kesilmemiş erkek çocuklarında İMП riski çok düşüktür (yaklaşık %1). Bir İMП vakasını önlemek için yaklaşık 100-200 yeni doğanın kesilmesi gerekecektir. Çoğu İMП antibiyotiklerle başarılı bir şekilde tedavi edilir.

Bazı cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlar (İPPP) riskinin azalması: Afrika'da yapılan büyük randomize kontrollü araştırmalar, yetişkin erkeklerin cinsel yolla bulaşan VİCH riskini %50-60 oranında düşürdüğünü göstermiştir. Ayrıca yüksek onkogen riskli papillomavirus (ВPCH) ve 2. tip herpes simplex virüsü (HSV-2) enfeksiyonu riskinin de azaldığı belirtilmektedir. Mekanizma: Kesme sonrası kserotik mukozal yüzey, virüslerin mikrotavımlara ve penetrasyonuna daha az duyarlıdır. Önemli: Bu etki, belirli epidemiyolojik koşullarda (Sahara'nın güneyi) yüksek riskli gruplar için kanıtlanmıştır ve bariyer kontrendans yöntemlerinin kullanımını reddetmez.

Fimoz ve parafimozun önlenmesi: Kesme, patolojik fimozu (son derece dar bir skarlı zarın son derecesinin açılamaması) ve akut komplikasyonu olan parafimozu (son derecesinin dar bir zarla daralan başın sıkışması) %100 önler, acil cerrahi müdahalesi gerektirir. Ancak fizyolojik fimoz (küçük çocuklarda son derecesinin doğal olarak yapışması) normaldir ve müdahale gerektirmez.

Cinsel organın kanser riskinin azalması: Bu son derece nadir bir hastalıktır (gelişmiş ülkelerde 100.000 erkekten birinde bir vaka). Kesilmiş erkek çocuklarında erkeklerin riski sıfıra yaklaşır. Ancak ana risk faktörü ВPCH enfeksiyonu ve hijyenin ihlali olup, kesme tek bir önleme yöntemi değildir.

Giygieneyi kolaylaştırma: Son derecesinin olmaması, cinsel organın başının yıkanmasını kolaylaştırır ve balanit (başın iltihabı) ve balanopostit (baş ve son derecesinin iltihabı) riskini azaltabilir.

İlginç bir gerçek: Amerikan Pediatri Akademisi (AAP) pozisyonu, tartışma için örnek teşkil etmektedir. 2012 yılında AAP, tüm erişilebilir verileri analiz ettikten sonra, sağlık avantajlarının riskleri aştığını, ancak tüm yeni doğanların rutin kesilmesini önermeye yetmediğini açıkladı. 2021 yılında bu pozisyon, daha nötr bir pozisyon olarak hafifletildi ve ebeveynlerin küçük bir avantaj ve küçük bir riski dengeleyerek bilgilendirilmiş bir karar alması vurgulandı. Karşılaştırma olarak, çoğu Avrupa ulusal pediatrik dernekleri (İngiltere, Almanya, Skandinav ülkeleri) rutin kesilmiyi tavsiye etmemekte, bunu kültürel, dini veya kişisel tercihlere dayalı bir seçim olarak görmektedir.

2. Prosedürün riskleri ve komplikasyonları.

Cinsel kesme, standart risklerle ilişkili bir cerrahi operasyondur:

Kanama ve enfeksiyon: En yaygın erken komplikasyonlar (0.1-1% vakalar).

İyi bir kozmetik sonuç: Çok fazla veya çok az dokunun kaldırılması, asimetri.

Cinsel organın başı veya idrar yolu kanalının zarar görmesi.

Ağrı sendromu: Yerel anestezi kullanıldığında bile (bugün standart haline geldi) prosedür ve sonraki dönem acı vericidir.

Yeni doğanın metabolik stresi, davranış ve uyku düzeninde değişiklikler içerir.

Uzak vadeli riskler: Bazı araştırmalar (özellikle izleyici araştırmaları), başın duyarlılığının artabileceği ve cinsel fonksiyonda değişikliklere yol açabileceği olası bir bağlantı göstermektedir. Veriler çelişkili ve belirsizdir. Tıbbi etik açısından ana itiraz, prosedürün geri dönüşümlü olmaması ve hastanın kendi rızasını alamamasıdır.

3. Bioetik dilemması: bilgilendirilmiş rızा ve fiziksel özgürlük.

Bu temel tıbbi ve hukuki bir sorudur. Nemeden bir çocuk veya çocuğa yapılan cinsel kesme, hastanın özgürlüğüne en önemli bioetik ilkeyi ihlal eder.

İşlem konusu, rızası olmayan bir insanın vücududur.

Acil bir gereklilik olmayan bir prosedür, güvenli bir şekilde ertelenebilir ve insanın kendi karar verebileceği yaşa kadar bekleyebilir (gecikmiş rızası ilkesi).

Ebeveyn kararları bu durumda sırada yer alır ve gelecekte çocuğun vücut bütünlüğüne sahip olma hakkı ile çelişebilir.

Bu açıdan, birçok bioetik ve insan hakları savunucusu, erkek çocuklarının nemeden kesilmesini, bedensel dokunulmazlık hakkını ihlal olarak görmektedir. Bu, çocuklara karşı aşı yapmanın farklı olduğunu ayırır, çünkü aşı, çocuklara karşı doğrudan bir fayda sağlar ve doğrudan ciddi hastalıklardan korur.

4. Cinsel kesmenin tıbbi göstergeleri.

Cinsel kesmenin tıbbi bir gereklilik olduğu bazı açık durumlarda bulunmaktadır (terapötik kesme):

Conservatif tedaviye dirençli patolojik fimoz.

Yineleyen balanopostit.

Parafimoz (acil durum).

Hastalık (sklerotik atrofik lichen).

Bu durumlarda prosedür, belirli bir hastalığın tedavisine yönelik ve tıbbi göstergelere göre gerçekleştirilir.

Sonuç.

Sadece tıbbi açıdan bakıldığında, yeni doğanların cinsel kesmesi, toplumsal ölçekte küçük potansiyel sağlık avantajları ve küçük, ancak mevcut risklerle ilişkili bir prosedürdür. Bunu tümü için tıbbi olarak gerekli olarak sınıflandıramaz, ancak tamamen zararlı olarak da adlandırılamaz.

Temel sonuçlar:

Avantajlar gerçek, ancak küçük ve genellikle bazı hastalıkların risklerini düşürmekle ilgilidir (güvence sağlamak değil), bu hastalıkların çoğu diğer yöntemlerle (gıygiene, güvenli seks, ВPCH aşısı) önlenebilir.

Riskler, kalifiye bir uzman tarafından gerçekleştirildiğinde düşüktür, ancak sıfır değildir.

Ana tartışma, sadece tıbbi düzlemde değil, aynı zamanda bioetik ve insan hakları düzlemine taşınmıştır: Ebeveynin, iyi niyet veya kültürel gelenekler nedeniyle çocuklarına bir cerrahi prosedürü dayatma hakkı var mı, bu prosedür geri dönüşümlü ve işlevsel olmayan mıdır?

Bu nedenle, modern tıbbi pozisyon, giderek daha fazla, cinsel kesme kararının bizzat bireyin, yetişkinliğe ulaşmış birinin bilgilendirilmiş bir seçimi olması yönünde eğilmektedir. Çocuklarla ilgili prosedürler, sadece katı tıbbi göstergelere göre gerçekleştirilmelidir ve yeni doğanların rutin kesilmesi, artık tıbbi bakım standardı olarak görülmemeli, kültürel ve dini bir fenomen olarak kalmalı, tıbbın sadece minimal risklerle teknik olarak sağlaması gerekmektedir.

Permanent link to this publication: