Yeni bir yaşamı kabul etme ve inşa etme. Bu tek bir eylem değil. İki hareket: önce bırakmak, sonra almak. Önce mevcut olanla mücadeleyi bırakmak. Sonra oluşturmakla başlamak. Ama aralarında bir uçurum var. İnsanın alışık olduğu zeminin kaybolduğu bir uçurum. Bu makalede bu yolu geçeceğiz: reddetmekten kabul etmeye, kabul etmekten eyleme, eylemden yeni bir yaşama.

Neden kabul?

Kabul genellikle boyun eğmeyle karıştırılır. Ancak kabul zayıflık değildir. Kabul, gerçeklerin yüzüne bakmakla ilgili bir cesarettir. «Kabul ediyorum» dediğimizde, «bana bu hoş geliyor» demiyoruz. «Gerçekliğe karşı mücadeleyi durdurmak için enerji harcamıyorum” diyoruz. Kabul, sağduyudur. Illüzyonlardan vazgeçmektir. Sadece kabul ettikğimizde, bir şeyle onu yapmaya başlayabiliriz. Negatiflik halinde donduruluruz. Kabul, özgürlüğe giden ilk adımdır.

Neden kabul etmeyiz?

Boylece kabul etmeyiz çünkü korkuyoruz. Kaybı kabul etmek, onun sonunun kesin olacağı korkusuyla. Hataları kabul etmek, zayıf olacağımız korkusuyla. Dünyanın adaletsiz olduğunu kabul etmek, anlamını kaybetmek korkusuyla. Reddetme, bir koruma. Ancak artık işe yaramayan bir koruma. Reddetme, gerçekliği değiştirmiyor. Sadece acıyı erteleyen. Geciktirilen acı kronik hale gelir. Kabul, acıdan kurtulmak değil, acıyı yaşayarak onu bir numara haline getirmektir.

Değiştiremeyeceğimizi kabul etmek

Bazı şeyleri değiştiremiyoruz. Yakınlarımızın ölümü, tedavi edilemeyen bir hastalık, ayrılık, geçmiş. Bu şeyleri kabul etmek, «neden?» sorusunu sormaktan vazgeçmek ve «sonra ne olacak?» sorusunu sormaya başlamak anlamına gelir. Teknik: Kendinize yastık olmayı izin verin. Kendinize zaman verin. Kendinize kızgınlık verin. Ancak bundan sonra şu soruyu sorun: «Kalanlarla ne yapabilirim?». Kabul, mutlu olmak zorunda değilsiniz demek değildir. Savaşmaktan vazgeçmek ve bir fırtınaya doğru gitmek demektir.

Kabule geçiş

Kabul, bitiş değil, başlangıçtır. Gerçekliği kabul ettikten sonra inşa başlar. Yeni bir yaşam boştan gelmez. O, kalanlardan, mevcut kaynaklardan, kalmış bağlardan, kazandığınız bilgilerden inşa edilir. Yeni bir yaşam inşa etmek zaman, sabır ve cesaret gerektirir. Ancak küçük bir adımla başlar. Yeniye yaklaşmanızı sağlayacak bir şey yapın. Hatta bu adım anlamsız gibi görünüyor bile.

Yeni bir anlam yaratma

Eski bir yaşam, eski anlamlarla ayakta kalmıştır. Yeni bir yaşam, yeni anlamlar gerektirir. Belki işinizi, ilişkilerinizi, sağlığınızı kaybettiniz. Ancak anlam yaratma yeteneğinizi kaybetmediniz. Bu, insanlığın ayrıcalığıdır. «Şimdi ben için ne önemli? Bu günün anlamını nasıl verebilirim?» sorusunu kendinize sorun. Anlam hazır olarak verilmez. Süreçte yaratılır. Başkalarına bakım sağlama, yaratıcılık, güzellik arama yoluyla. Hatta harabelerde bile bir bahçe bulabilirsiniz.

Yola çıkan engeller

Yeni bir yaşam korkutucudur. Tanımadıktır. Başlamakta ve durmakta kalmaya başlayabiliriz. Bu normaldir. Önemli olan, korkunun sizi gitmemelere işaret ettiğini anlamak. Korku, büyüme olduğu yerdeki işaretidir. Diğer engeller: kendinizi üzme alışkanlığı, suçlanma korkusu, kendinize inanma eksikliği. Bunları aşmak için destek gereklidir. Arkadaşlar, terapist, topluluk. Yeni bir yaşamı yalnızca bir başına inşa etmeyin. Başkalarının yanında olun.

Zaman, müttefik

Yeni bir yaşam bir günde inşa edilmez. Bir süreçtir. Bazen yavaş ilerler. Değişimler hemen görünmez. Ancak değişimler hemen görünmeyen bir seviyede gerçekleşir. Bir ağaç büyür gibi. Pes vermeyin. Kendinize zaman verin. Kendinize hata yapma izni verin. Kendinize geri çekilme izni verin. Önemli olan, hareket etmeyi sürdürmek. Küçük adımlar bile olsa. Hatta döngüde ilerliyorsanız bile. Bir gün fark edeceksiniz: Bir yıl önceki yerinizde değilsiniz.

Yeni bir yaşam, eskiyi unutma değil

Yeni bir yaşam inşa ederken, eskiyi çizmememiz gerekmez. O bizim bir parçasıydı. Ona minnettarlıkla hatırlayabiliriz, onun bize verdiği için. Değerli olanları bırakabiliriz. fikirler, alışkanlıklar, kalmış insanlar. Yeni bir yaşam, kopma değil, dönüşümdür. Diğerleri değil, daha çok kendimiz olmaktan geçer. Daha tutarlı. Daha özgür. Çünkü geçmişi ve geleceği kabul ettik.

Yeni bir yaşamı kabul etme ve inşa etme, lineer bir yol değil, bir spiral. Aynı konulara geri döneceksiniz, ancak her seferinde yeni bir seviyede. Kendinize sabırlı olun. Even pепki izin verin. Hatta pепki izin verin. Unutmayın: Siz de yalnız değilsiniz. Binlerce insan bu yolda. Ve siz de bu yolda ilerleyeceksiniz.

Постоянный адрес данной публикации: