Çocukluğumuzdan beri kuralları öğretiriz: «teşekkür edin», misafirlere gülümseyin, yaşlıları kesmeyin. Etiket, sosyal çizgileri yumuşatan bir ritüel sistemidir. Ama etiket, samimiyetle çatışırsa ne olur? Kötü bir hediye için teşekkür etmek gerekir mi? Kötü bir insana gülümsemek gerekir mi? Vezne ve ikiyüzlülük arasındaki sınırlar nerede? Samimiyet ve etiket arasındaki bu çatışma, kalıcı bir ikilemdir.

Etiket, sosyal yağ

Etiket, türden bir güvenlik ventili gibidir. Bizi her türlü küçük çatışmaya girmeksizin insanlarla etkileşime girmemizi sağlar. Herkes sadece düşündüğünü söyleseydi, dünya sürekli bir dövüş haline dönüşürdü. « Nasıl gidiyorsun? » standart bir soru, genellikle diz kapanıklığı ve boşanma gibi acıları dürüst bir şekilde cevaplamak için beklenmez. Etiket formülü, ritüelleri paylaşmak ve ilerlemek için izin verir. Bu yüzden etiket, samimiyetin düşmanı değil, bağlamıdır. Ancak sorun, ritüelin içeriği yerinde geldiğinde başlar.

Neden samimiyet ve etiket sıkça çatışır

Kuralların bir şey istediği ve duyguların başka bir şey istediği zaman çatışma ortaya çıkar. Örnek: Misafirliğe gittiğinizde lezzetsiz bir yemek sunuldu. Etiket, yemeği övmeyi emrediyor, samimiyet ise susmak veya doğruyu söylemeyi gerektiriyor. Ya da: Patronunuz size beceriksiz bir hediye verdi. Etiket — «teşekkür ederim, çok hoşuma gitti». Samimiyet — «bu çöplükü geri al». Bir diğer örnek: Kollega uzun bir hikaye anlatıyor, onu yüz defa dinedin. Etiket — gülümseyerek dinlemek. Samimiyet — «bana sıkıldı». Her zaman samimiyeti seçen bir insan, kaba bir insan olarak bilinir. Her zaman etiketi seçen bir insan, ikiyüzlü olarak bilinir.

«Vezne yalanı»: leh ve aleyh

Etiket yanlısıları, «vezne yalanı»nın başkalarının duygularını incitmeyi önlemek için gerekli olduğunu söyler. Annenize, kötü bir çamaşır makinesi bağlamış olan, «teşekkür ederim, çok sıcak» demek, «seninle alay mı yapıyorsun?» demekten daha iyidir. Arkadaşınıza, kötü bir saç kesimi yapmış olan, «hor» demek yerine susmak veya olumlu bir şey bulmak gerekmez. Bu tür yalan, empati bir ifadedir. Ancak karşıtlar, yalanın güveni yıkmaya olduğunu iddia eder. Her zaman övmek, övgünüzün değersiz olduğunu düşünürsünüz. Sonuçta, vezne yalanı, ikiyüzlülük bir formudur: Siz, karşı tarafın gerçeği duymayı yeterince güçsüz olduğunu düşünüyorsunuz.

Farklı kültürlerde samimiyet

Almanya ve Hollanda'da doğrudanlıklar normal kabul edilir. «Hayır, buna ben sevmediğim» demek, kaba bir davranış değil, dürüstlüktür. Ancak Japonya'da hatta «hayır» bile incitmeden formüle edilir: «Bu zor olacak». Rusya'da samimiyet ve etiket arasındaki denge karmaşıktır: Bir yandan "doğru ana" değerlidir, diğer yandan keskinlik kınanır. Biz genellikle "acı gerçek, tatlı yalanın daha iyidir" deriz. Ancak pratikte, ilişkileri bozmamak için yalan söylemek yaygındır. Kültürel bağlam, ne kadar samimiyetin kabul edilebileceğini belirler.

Samimiyeti korumak için etiketi ihlal etmek

Doğru duyguları etiketin içinde ifade edebilirsiniz. "Bu kötü" yerine "daha iyi olabilirdi" demek, "sen yanlış" yerine "ben farklı düşünüyorum" demek, "bana umursamaz" yerine "bunu daha sonra konuşalım" demek. "Ben" mesajları tekniksi: "ben üzüldüm", "seni üzmedin" değil. Kompliment gerçekten samimi olmadığında, "senin gözlerin güzel" — doğru, hatta saç modelinizden hoşlanmadığınızda bile. Önemli olan yalan söylemek değil, gerçekten samimi olanları seçmek. Eğer samimi bir yanıt yoksa, susmak daha iyidir.

Aile ve sevgide etiket ve samimiyet

Yakın ilişkilerde etiket genellikle göz ardı edilir. "Başka bir odaya gidin" demek "lütfen" demeden, hoşnutsuzluğu hafifletmeden ifade edilir. Bu normaldir — ailede güven düzeyi daha yüksek ve kurallar daha serbest olabilir. Ancak tamamen etikete göz yummak ilişkileri bozar. Aşkta bile bazen "teşekkür ederim" ve "özür dilerim" demek önemlidir. Samimiyet etiketi olmadan kaba olur, etiket samimiyet olmadan yabancılaşma olur. Altın orta: nazik olmak, ancak gerçek duyguları ritüellerin arkasında saklamamak.

Samimiyet ve etiket arasındaki dengeyi çocukta nasıl eğitmek

Çocuğa yalan söylemeyi öğretmeyin. "Teşekkür ederim" demesini zorlamayın. Onun duygularının önemli olduğunu, ancak başkalarını incitmeyen bir şekilde ifade edebileceğini açıklayın. Oyunlar oynayın: "Doğru bir şekilde nasıl doğruyu söyleyebiliriz?". Onu, eleştiriyi olumlu bir şekilde bulduğunda övün. Ve en önemlisi, kendinizin örneği olun: İçinize sinmiş bir şekilde değil, ama ikiyüzlü olmadan yalan söylemeyin. Çocuklar ikiyüzlüğü çok iyi hisseder. Eğer çocuklar, annesinin teyzesine gülümseyerek bakarken arkasından onu eleştirdiğini görürlerse, naziklik yalan olduğunu çözecekler.

Samimiyet ve etiket düşmanlar değil. İki kanat. Sadece birlikte uçabilirler. Birini diğerine feda etmeyin. Nazik olun, ama kendinizin kalbinizi unutmayın.

Permanent link to this publication: