آیین استالین — یک پدیده پیچیده و چندوجهی است که از عبادت جهانی رهبر تا محکومیت رسمی و بعداً بازگشت به حالت بازگشت در روسیه معاصر گذشت. او نه فقط یک تمایل شخصی دیکتاتور بود، بلکه محصول تبلیغات هدفمند، ترس و شرایط تاریخی خاص بود. زادگاه آیین: پدر ملت‌ها رشد آیین استالین کلاسیک معمولاً با جشنواره‌ی 50 سالگی استالین در دسامبر 1929 شروع می‌شود. در آن زمان، تبلیغات شوروی یک کمپین گسترده برای بزرگداشت رهبر را راه‌اندازی کرد. تصاویر او، شعارها و نقل قول‌ها از شهرهای بزرگ تا روستاهای دورافتاده پر شده بود. در این دوره او نه تنها یک رهبر سیاسی بلکه یک شخصیت مقدس، پدر ملت‌ها شد. آیین بر سه پایه استوار بود. ترس. تبعیدهای انبوه، کاهش ثروت، گولاگ و قحطی هرگونه انتقاد یا حتی شک و تردید را به خطر جدی می‌انداخت. کنترل اطلاعات. دولت تاریخ، آمار، روزنامه‌ها و فرهنگ را مونopolized کرد، تنها تصویر درست از جهان را ایجاد کرد. مثال اثربخشی. ترور و میلیون‌ها قربانی به عنوان قیمت لازم برای индустریالізація و پیروزی در جنگ جهانی دوم ارائه شد. ماکانیک و فناوری آیین بزرگداشت استالین نه تنها یک ابتکار شخصی او بود. محققان اشاره می‌کنند که محیط نزدیک او، رهبران حزب، روشنفکران، هنرمندان و حتی کلیسای ارتدوکس روسیه به شکل‌گیری و حفظ این پدیده کمک کردند. این امکان در شرایط جامعه بسته امکان‌پذیر بود. استالین، طبق برخی از منابع، به طور مرتب از شایعات در مورد خود انتقاد می‌کرد. در نامه‌ای به نویسنده آلفونس افینوگنوف در سال 1933 او نوشت: «بی‌دلیل درباره رهبر گسترده می‌کنید. این خوب نیست و شاید ناپسند باشد. مسئله در رهبر نیست، بلکه در رهبری جمعی — در شورای مرکزی حزب است». اما، به گفته‌ها، در شرایط نظامی او مجبور بود با استالین به عنوان یک پدیده سیاسی مواجه شود و رد از این نقش ممکن نبود. محکومیت و گرمایش بعد از مرگ استالین در 1953 و گزارش محرمانه نیکیتا خروچف در اجلاس XX کمونیست‌های اتحاد جماهیر شوروی در 1956 تحت عنوان «در مورد آیین شخصیت و پیامدهای آن» شورای مرکزی کمونیست‌های اتحاد جماهیر شوروی آیین شخصیت را رسمی محکوم کرد. جسد دیکتاتور از مزارگاه خارج شد، تصاویر او از میدان‌ها ناپدید شد و در کتاب‌های درسی درباره نقض قانون سوسیالیستی نوشته شد. اما، به گفته محققان، هیچ کار واقعی برای ... Читать далее