هیباکوشا نام رسمی ژاپنی است که برای اشاره به کسانی استفاده می‌شود که در بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی در سال ۱۹۴۵ میلادی دچار شده‌اند. این گروه نه تنها شامل کسانی است که مستقیماً از انفجار آسیب دیده‌اند، بلکه شامل کسانی نیز می‌شود که در زمان بمباران در رحم مادر خود بودند. وضعیت فعلی و وضعیت بر اساس داده‌های سال ۲۰۲۵، تعداد هیباکوشای زنده در ژاپن به کمتر از ۱۰۰۰۰۰۰ نفر کاهش یافته است. میانگین سن آنها ۸۶ سال است. برای مقایسه، در سال ۱۹۸۱ تعداد آنها بیش از ۳۷۲۰۰۰ نفر بود. از کسانی که در فاصله ۵۰۰ متری مرکز انفجار در هیروشیما بودند، تنها یک نفر زنده ماند. تأیید و جنبش ضد هسته‌ای هیباکوشا شالوده جنبش ضد هسته‌ای ژاپن هستند. انجمنی که در سال ۱۹۵۶ توسط آنها تأسیس شد به نام 「نیشون هیدانکو」 (کنفدراسیون سازمان‌های آسیب‌دیده از بمباران اتمی و هیدروژنی ژاپن) در سال ۲۰۲۴ به دلیل تلاش‌های خود برای دستیابی به صلح بدون سلاح هسته‌ای با نوبل صلح موفق شد. با این حال، هیباکوشا به سختی به این موضوع باور داشتند و رئیس‌جمهور انجمن اشاره کرد که آنها برای مدت‌ها توسط ایالات متحده تحت فشار قرار گرفته و توسط دولت ژاپن رها شده‌اند. تمییز و ترس پس از جنگ، هیباکوشا با تمییز سخت در جامعه ژاپن مواجه شدند به دلیل ناشناختن ماهیت تشعشع. مردم می‌ترسیدند که تشعشع قابل انتقال باشد. ریئکو یامادا، ۹۰ ساله، که در ۱۱ سالگی از بمباران جان سالم به در برده است، به خاطر می‌آورد: 「در گذشته هیباکوشا می‌گفتند: \"از ازدواج خودداری کن\" یا \"نزدیک نشو. تو قابل انتقال هستی\"». بسیاری از آنها با یافتن شغل و تنظیم زندگی خود دچار مشکل شدند. به دلیل ترس از عواقب تشعشع، بسیاری از هیباکوشا از داشتن فرزند خودداری کردند و برخی ترجیح دادند که گذشته خود را حتی از خانواده خود نیز پنهان کنند. در توکیو، اعضای یکی از انجمن‌های هیباکوشا در سال ۲۰۰۵ قبر مشترکی ساختند که در آن بقایای حدود ۶۰ نفر دفن شده است تا کسانی که تنهایی زندگی می‌کنند، بتوانند پس از مرگ با یکدیگر در یک مکان زندگی کنند که بتوانند درباره هیروشیما و ناگاساکی بدون ترس از تمییز صحبت کنند. انتقال خاطرات دولت ژاپن سیستم 「وراثت خانوادگی» را به کار گرفته است که اجازه می‌دهد گواهی‌های تراژدی از نسل اول هیباکوشا به نسل بعدی منتقل شود. فرزندان و نوه‌های هیباکوشا، ... Читать далее