Çirkoyun köpekbalığı klasik bir şeydir. Yüz yıl önce, her dolaşan gösteri, arkasını çıkarıp, tükürerek, top döndüren, öne eğilen bu koca ayıdan geçilmezdi. Ancak bu sevimli tablonun arkasında yıllarca katı dressemanlık, hayvanın zihinsel yapısının bozulması ve maalesef modern yasaklar yatıyor. Medведь sanatçılarına karşı tutum nasıl değişti? Neden bu numara geçmişte kaldı?

Tarih: Skomoroklardan Dünya Manejlere

Rusya'da dans eden ilk köpekbalıklarından bahsedilenler XI. yüzyıla dayanmaktadır. Skomoroklar, köpekbalıklarını zincirlerle yönlendirir ve "köpekbalığı komedisi" gösterirlerdi: hayvan, kadeh dolu bir adam, kadın rolü oynar ve sahibiyle dövüşürdü. Köpekbalığı, güç ve cehaletin sembolüydü. XIX. yüzyılda Avrupa'da "köpekbalığı tiyatroları" popüler hale geldi - örneğin, İsviçre'de, burada ayılar jönkleme öğrenirlerdi. SSCB'deki çirk okulları dressemanlığı mükemmelleştirdi: köpekbalıkları motosiklet sürer, balalayka çalar, kürek kaldırır.

Dressemanlık Yöntemleri: Kırmızıdan Beleğe

Köpekbalıklarının geleneksel dressemanlığı, acı üzerine inşa edilmiştir. Metalik bir halka kullanılarak buradan çekilirdi, kolluklar, açlık. Köpekbalığı, arkasını çıkmazsa acı duyacağını hatırlar olurdu. Bu, şartlı refleksin oluşturulmasına neden olurdu. Ancak modern insancıl dressemanlık (pozitif pekiştirmeli yöntem) de mevcuttur. Örneğin, Запашных kardeşler çirkinde, medведilere bal, kek, balık ile çalışılır. Ancak doğal bir hayvanın dressemanlığı, her zaman onun için streslidir. Köpekbalığı hala bir avcıdır ve en sevimli çirk köpekbalığı bile her an dressemanını hastaneye yollayabilir.

Tanınmış Medvedi Sanatçılar

Tarih boyunca en tanınmış çirk köpekbalığı, Любовь Орлова'nın "Çirk" filminden tanınan Mikail Potapych'dir. 1930'larda SSCB'de performans veren, Avrupa'da turneye çıkan Yasha adlı bir köpekbalığı vardı. Modern çirkte - Kuklackov'un köpekbalıkları (kedi değil, ama köpekler de vardı). Edgard ve Askerd Zaporozhny kardeşler, brün köpekbalıklarıyla çalışır: "Medведий рок-н-ролл" numaraları oldukça meşur. Batı çirklerinde (Cirque du Soleil), gerçek köpekbalıkları kullanılmaz - sadece kostümlü akrobatlardır. Ancak eski Amerikan çirklerinde, ünlü bir köpekbalık jongleyicisi vardı.

Numaralar ve Tüyolar: Çirk Köpekbalığının Ne Yaptığı

Standart set: arkalarında yürüyüş, atlayış, bisiklet sürme, rollover, tekerlekli sandalye sürme, "el sıkışma", müzik aletleri oynamak (aslında - hareketlerin taklit edilmesi), sibiryalar döndürme. Kompleks olan: top üzerinde denge, ateşli halka geçme, "köpekbalığı futbolu" (topa ayakla vurmak). En iyi durumlarda, köpekbalığı ellerinde durur. Bazı köpekbalıkları, kafalarıyla kilidi açabilir - bu yüksek bir zeka seviyesidir.

Ahlâk ve Modernite: Neden Medведей Çirktan Çıkarıyorlar

2000'lerden itibaren çirklerde medvedilerin kullanımı karşı çıkan hayvan hakları savunucuları tarafından aktif olarak eleştirilmektedir. Nedenleri: yapmacık yaşam alanı (dar hücreler, ışık, gürültü), acımasız dressemanlık yöntemleri (hatta "insancıl" yöntemler bile iradeyi baskılar), kısa yaşam süresi (çirkte medvediler 15-20 yıl yaşar, doğada ise 30-40 yıl). Bazı ülkeler (Yunanistan, Hindistan, Hollanda) doğal hayvanların çirkte kullanımını yasakladı. Rusya'da henüz böyle bir yasa yok, ancak kamuoyu değişiyor. Her zaman daha fazla hayvansız çirk seçen izleyiciler artıyor. Medvediler, animatronik veya kostümlü akrobatlara takıldı.

Çirktan Sonra Ne Olur

Daha önce yaşlı sanatçılar uyuşturulurdu. Şimdi, çirk köpekbalıkları için yuvalar (örneğin, Kaluga Bölgesi'ndeki "Doğal Bahçe") var. Burada hayvanlar rehabilitasyona tabi tutulur: orman korkusunu yenersin, yiyecek bulmayı öğrenirler. Her biri doğaya salınamaz - insanlara çok fazla alışmışlar. Ancak, balık havuzu ve köpüklü ağaçlarla dolu bir avlu, performans hücresinden daha iyidir. Çirkten kurtarılan köpekbalıkları, genellikle obezite, psikolojik rahatsızlıklara (yandaki yana salınma) maruz kalırlar.

Çirk köpekbalığı, ikili bir imajdır. Bir yanda, gülümsetir ve alkış alır. Diğer yanda, insanın doğayı nasıl egemen kıldığına dair bir hatırlatma. Köpekbalığı numarasını izlerken, sanatçının kendisinin ne hissettiğini düşünün.

Permanent link to this publication: