Mutluluk sadece bir duygu değil. "Ha-ha" ve "Ura, Cuma" değil. Ruhun derin bir durumu, durumdan bağımsız. Her şeyi kaybedebilirsiniz - sağlık, para, yakınlarınızı - ve hala mutluluğu kaybetmezsiniz. Ama bir villa ve yat olabilir ve içten içe yanmış olabilirsiniz. Mutluluk ruhsal bir durum olarak nedir ve basit bir zevkle ne fark eder? Ayrıntılara inelim.

Zevk vs mutluluk

Zevk dıştan gelir: lezzetli yemek, seks, loto kazancı. Hızla geçer ve tekrarlamaktan bir arzu bırakır. Ancak mutluluk içsel bir kaynak. Bu, doluluk ve dünyayla bağlantı durumu, teşviklere ihtiyaç duymadığınız bir durum. Boş bir odada oturabilirsiniz ve mutlu olabilirsiniz. Ruhsal mutluluk olaylardan bağımsızdır. Bu temel. Onu satın alamazsınız, çalamazsınız, kazanamazsınız. Sadece uygulamayla ve farkındalıkla elde edebilirsiniz. Tüm geleneklerin bilge insanları diyor: mutluluk, gerçek doğamızdır, sadece unuttuk.

Neden mutluluğu kaybediyoruz

Nedeni, kendimizi zekâ ve bedenle birleştirmektir. "Ben, düşüncelerim, başarılarım, bedenim" diye düşünüyoruz. Bir şeyler ters gittiğinde acı çekiyoruz. Sürekli kendimizi başkalarıyla karşılaştırıyoruz, kıskanıyoruz, korkuyoruz. Geçmişte (kaygılar) veya gelecekte (trevor) yaşıyoruz. Mutluluk bu şumda kayboluyor. Mutluluğun kaybı ceza değil, dikkatsizlik sonucudur. Burada ve şimdi olmakta ustalaştık değiliz. Basitlikte güzel görmeyi unuttuk: batışın ışıkları, çocuğun gülümsemesi, sükunet.

Mutluluk dini geleneklerinde

Hıristiyanlıkta mutluluk, Kutsal Ruh'un meyvesidir. Apostol Paul diyor: "Her zaman mutlu olun". Hatta zulümlerde bile. Bu mutluluk, ne bir neşe, ne de iyiye gidenin yakınlığına dair bir güven. Budizmda mutluluk (mudita), başkalarının başarılarına sevinmek, başkalarının mutluluğunda mutlu olmak yeteneğidir. Sufizm (mistik İslam)ta mutluluk, egonun Tanrı'ya çözülmesi sonucudur. Hintçilikte mutluluk (ananda), Brahman'ın doğasıdır. Tüm dinler, mutluluğun şans eseri olmadığını, bir yoldan olduğunu ve eğitilebileceğini ve eğitilmesi gerektiğini bir araya getirir.

Mutluluğu ruhsal bir durum olarak nasıl yetiştirebiliriz

İlk adım, şükran pratiğidir. Her akşam bugün için minnet duyduğunuz üç şeyi yazın. Çok zor bir gün olsa bile, hayatta olmayı, güneşin parladığını, birinin gülümseyişini minnetle anabilirsiniz. İkinci adım, meditasyon. Solunum gözlemlemek zekayı sakinleştirir, şumu alır ve mutluluk kendiliğinden ortaya çıkar. Üçüncü adım, hizmet. Başkalarına yardım ederken egocentrizmden çıkarsınız ve birlik hissi duyar başlayırsınız. Dördüncü adım, affetmek. Kıskançlıklar mutluluğu engeller. Suçluyu affetmek, onun için değil, kendiniz için.

Mutluluk ve acı: paradoks

Ruhsal mutluluk acıyı inkar etmez. Acı hissedebilir ve aynı zamanda mutlu olabilirsiniz. Örneğin, ciddi bir teşhis olan bir insan her günü mutlu olabilir, ailesiyle geçirdiği anları değerlendirebilir. Acıyı inkar etmez, ancak ruhun tüm alanını doldurmasını engeller. Bu masoçluktan değil, olgunluktan gelir. Bir zevk arayan insan, en küçük bir acıya bile düşmanlık içinde kalabilir. Mutluluk ruhsal bir durum olarak, acıyı tutmak, onunla olmamak yeteneğidir.

Mutluluğa giden yolda engeller

En büyük düşmanlar, kendine acıma ("Neden bana bu oluyor?" ), suçluluk hissi ("Mutluluğa layık değilim" ), kıskançlık, kibir, korku. Ayrıca, mükemmellikçilik de engel: radıyayı daha sonra erteleyebiliriz ("Kendi evimi satın alduğumda..."). Ancak "daha sonra" asla gelmez. Başka bir tuzak, yalnızlıkten kaçış: İnsan, kendisiyle yalnız kalmaktan korkar çünkü orada bir boşluk. Ancak boşluk da bir başlangıçtır. İçdeki sükunet, gerçek mutluluğun ortaya çıkması için bir şarttır.

Mutluluk ve yaratıcılık

Mutluluk durumu, zamanı unuttuğunuz bir akıştır. Yaratıcılık (şiir yazmak, resim yapmak, gitar çalmak) genellikle bu tür bir durum yaratır. Ancak yaratıcılık kaçış olabilir de. Önemli olan, sonucun zevk (pazah) olduğunu karıştırmamak: sonuçtan gelen mutluluk (pazah) - zevk. Süreçten gelen mutluluk - ruhsal bir durum, yaparken tek bir varlık halinde olma durumu. Yaratıcılığı satmak için değil, kendinizi ifade etmek için yapın. O zaman sonuç da olacaktır, ancak başlıca değil.

Mutlulukla diğer ruhsal kaliteler arasındaki bağ

Mutluluk, sevgiyle (sevgiliye değil, şartsız sevgiyle) bağlantılıdır. Sevgi varsa, mutluluk da vardır. İyilikle: mutlu bir insan şiddetli olamaz. Bilgiliyle: mutlu bir insan şeyleri perspektifte görmeyi, dramatize etmemeyi sağlar. Genişleyenle: mutlu bir insan paylaşmakta kolaydır. Sabırla: mutluluk, sabırlı olmak için bir şarttır. Bu, bir paket iyiliklerdir: birini geliştirdiğinizde, diğerlerini de destekler.

Ruhsal bir durum olarak mutluluk, pembe gözlükler değil, aynı zamanda güzel ve trajik olan dünyaya olan taze bir bakıştır. Hayatı tamamen kabul etme ve uygun olmasını istemezken olan bir hazırlık. Bu tür bir mutluluğu elde etmek zor olabilir, ancak mümkündür. Küçük bir adımdan başlayın: Şu anda bu satırları okurken, bir nefes alın, bir nefes verin ve neden olmasa bile gülümseyin. Bu ilk adımdır.

Permanent link to this publication: