Çocuk okul öncesi eğitim kurumuna gitmedi. Annesi,annelik veya bakıcıyla oturdu. Evde, alışkanlık halinde. Şimdi okula gitti. Onu ne bekliyor? Çocuk yuvasından geçen arkadaşlarından farklılıklar olacak. Ama her zaman kötü değil. Artıları, eksileri ve kızını nasıl uyumlu hale getirebileceğimizden bahsediyoruz.

Artılar: Özgürlük ve bağlılık

Bu kızlar genellikle ailesine daha bağlıdır. Evde huzuru değerlendirirler, ebeveynlerine saygı duyarlar. Daha sabırlı olabilirler: çocuğunda çok dağıtıcı faktörler var, evde daha az. Genellikle konuşma daha iyi gelişmiştir, çünkü onlarla birebir konuşulmuştur (20 çocuğa değil). Daha yaratıcı olabilirler, çünkü onlara çocuğluk etkinliklerinin sınırlarına zorlanmamıştır.

Toplu enfeksiyonları (kızamık, griple) almadıkları için bağışıklık sistemi daha güçlü olabilir.

Eksiler: Toplulukla etkileşim

Ana eksilik - diğer çocuklarla etkileşim kurma yeteneğinin olmamasıdır. Kız, kuralları bilmeyebilir: nasıl tanışır, nasıl oyuncak ister, nasıl ödün verir. Diğer çocuklardan korkabilir (özellikle saldırgan olanlardan). Kendine odaklanmış olabilir: her zaman ona dikkat edilmişti. Çocuk yuvasında çocuklar anlaşma yapmayı, sırayı bekleme, kaybetmeyi öğrenirler. Evdeki çocuk bunu yapamaz.

Toplulukta zorluklar: ne zaman kelime eklemesi gerektiğini, ne zaman susması gerektiğini anlamaz. İzole olabilir veya tam tersine komuta edebilir.

Okulda uyum

İlk altı ay-şil bir zorluk olacaktır. Kız sabahları ağlayabilir, hayvanlardan şikayet edebilir, okula gitmek istemeyebilir. Bu normaldir. Ebeveynlerin yapması gerekenler: gelecekteki sınıf arkadaşlarıyla önceden tanışmak (çocuk parkında). "Okul", "mağaza" gibi röl oyunları oynamak, etkileşimde bulunmak. Okul durumları hakkında zaman harcamak ("Eğer ... yapardın ne olurdu?"). Kızın arkadaş olma çabalarını her zaman övmek.

Önemli: Baskı yapmamak, "hızlıca arkadaş bul" talep etmemek.

Konuşma ve bilgi

Genellikle "evdeki" çocukların konuşması, çocuğukurumu çocuklarından daha iyidir. Ancak disiplinle ilgili sorunlar olabilir: 40 dakika ders oturmayı, sorgulandığında kalkmayı alışık değil. El kaldırmayı bilmez. Aralıkta konuşmak için beklemeyebilir. Ebeveynlerin yapması gerekenler: düzeni alışkanlık haline getirmek (kalkış, dersler, uyku). Öğretmeni dinlemeyi öğretmek, kesinti yapmamak. Kuralları sabırla açıklamak.

Kız harfleri bilmezse korkunç değil, öğrenir. Korkunç olan, odaklanamamak.

Kendi kendine değerlendirme

Çocuk yuvasında çocuklar birbirlerini eleştirir, alay eder. Evdeki çocuk bu bilmiyor. Kendi kendine değerlendirmesi aşırı yüksek olabilir. Okulda eleştirmeyle karşılaştığında (çift, alay), bu çöküş olabilir. Ebeveynlerin yapması gerekenler: çabaları için övmek, sonuç için değil. Hataların normal olduğunu açıklamak. "Herkes hemen her şeyi yapamaz". Tamamen eleştiriden korumamak, ancak tartışmak.

Önemli: Kız alay edildiğinde, "Bana ne" veya "Bu senin görüşün" demeyi öğretmek.

Duygusal zeka

Çocuk yuvasında çocuklar başkalarının duygularını tanır (gülme, ağlama, kırgınlık). Evdeki çocuk, neden bir sınıf arkadaşı kırgın olduğunu anlamayabilir. Nedenhahşedebilir. Arkadaşını utandırmak için yetmez. Ebeveynlerin yapması gerekenler: kitap karakterlerinin, çizgi filmlerin duygularını tartışmak. "Duygu tahmini" oyunları oynamak. Kendi duygularını adlandırmayı öğretmek: "Ben üzgünüm, çünkü...".

Bu, dostluğu kurmaya yardımcı olacaktır.

Çocuk yuvasına gitmemek ceza değil. Çok sayıda başarılı insan çocuğukurumuna gitmedi. Önemli olan ebeveyn desteğidir. Kızını sosyal becerileri öğrenmeye teşvik et, baskı yapma, sabırlı ol. Ve ona güvenli, sosyal, mutlu bir birey olarak büyüyecektir.

Permanent link to this publication: