İlkokulda matematik sadece rakamlar değildir. Tüm mantık, mühendislik ve hatta yapay zekânın temelini oluşturur. Bir çocuk sayıyı anlamaz veya üçüncü sınıfta çarpma tablosunu öğrenmezse, hayatı boyunca zorlanır. Ancak nasıl yapılır ki çocuk matematikten nefret etmez, onu sever? Örnekler, oyunlar ve Sovyet ders kitaplarının korkuları üzerinden inceleyelim.

1-4. sınıflarda ne öğrenilir

İlkokul matematik programı standarttır. Birincide rakamlar, 10'a kadar sayım, bu onun içindeki toplama ve çıkarma. Tek eylemli sorular. İkincide 100'e kadar sayım, ondan geçiş, 2-5 çarpma tablosu, iki eylemli sorular, en basit figürlerin çevresi ve alanı kavramları.

Üçüncü sınıfta tam çarpma tablosu, kalanla bölme, çok yerli sayıların tek yerli sayıya bölme ve çarpması, paylar (ilk kavramlar), zaman, uzunluk, ağırlık, hız birimleri. Dördüncü sınıfta çok yerli sayılar (milyona kadar), onlarla işlem, dengelemeler, paylar (aynı zanlıklarla karşılaştırma, aynı zanlıklarla toplama ve çıkarma), yüzdelikler (başlangıç), takip ve karşılaşma soruları.

Yoksa az gibi görünse de, başlangıçta algoritmik düşünme yeteneği kazandırılır. Bir çocuk çarpanın nasıl çalıştığını anlamazsa, asla integralin nasıl çalıştığını anlamaz. «Bu çok basit» demek dinlemekten kaçınmak gerekir.

Okulda neden çocuklar matematikten nefret eder

Aslında çocuklar nefret etmezler. Çocuklar saymayı sevmek isterler, bu sayı konfeti veya oyuncaklarla ilgiliyse. Onlar methodu nefret ederler. Tutarlı yazılmış, 30 benzer eylemi tekrarlayan sıkıcı örnekler. Hapishane ses tonlu öğretmen, hata yaptığında kınamak. «Yanlış anladım» korkusu. İdeali fırtınası.

İkinci neden, baskılayan ebeveynlerdir. «Beşe çıkmalısın», «komşu kızına bak, onun başardı, sen başaramadın». Çocuk matematikle tehlike ve utancla ilişkilendirir. Beyin, kendini korumak için mantığı bloke eder.

Üçüncü neden, görsel olmayan bir eksikliktir. Ders kitabında yazıyor: «3 + 5 = 8». Bu rakamların arkasında ne var? Üç elma ve beş armut daha ilginç olacaktır. Ancak öğretmenler çoğunlukla resimleri zaman kazanmak için tasarruf ederler.

Četvertaya neden — ikinci sınıfta ondan geçiş. Bu engel. Çocuk, neden 27 + 5 = 32 olduğunu anlamaz. Sayısal çubuklarla açıklamak yerine, öğretmenler sadece algoritmayı öğrenmek zorunda bırakır. Ve çocuklar aptal hale gelir.

On iki ve beş sayısını geçişle toplama ve çıkarma nasıl açıklanır

Secret — sayı çubukları veya düğmeleri sayımında. 27 düğme alın. 10'ları sayın, lastikle bağlayın — bu onuncu. Bir diğer 10'ı bağlayın — ikinci onuncu. Kalan 7 düğme. Şimdi 5 düğme ekleyin. 7 düğmeye 3 ekleyin, bir diğer onuncu elde edilir. Şimdi 3 onuncu ve 4 düğme kalır. 27+5=32. Çocuk görüyor. Anlıyor. Ömür boyu hatırlıyor.

Mentalle bir harita kullanılabilir: 0'dan 100'e kadar bir dilim çizilir. 27'den sağa 5 adım ilerlenir. 28, 29, 30, 31, 32. Sonra resimsiz olarak antrenman yapılır.

Çıkarma için geri sayım. 32 - 5 = 27. 32'den sola 5 adım ilerlenir. 31, 30, 29, 28, 27.

Önemli olan — acele etmemek. Bir konu bir hafta sürebilir. Daha yavaş ama anlayışlı, hızlı ama ezberleyerek.

Çarpma tablosu: nasıl göz yaşartmadan öğrenilir

Piaget tablosu — ilkokulun korkusu. Ancak kolaylaştırmak için yollar var. İlk — görselleştirme. 10x10'luk bir kare çizilir. Her hücrede çarpım yazılır. Çocuk simetriyi görüyor. Örneğin, 5x4 ve 4x5 aynı şeydir, bu ezberleme miktarını ikiye katlar.

İkinci — şarkılar. «Üçte üç — dokuz, herkesin denetlemesi gerekir». «İki iki dört, dünya genelinde biliniyor». Kendi şarkılarınızı bulabilirsiniz.

Üçüncü — kartlar. Bir yanında örnek «3x4», diğer yanında yanıt 12. Çocuk kendini kontrol eder. Oyun: kim daha hızlı 10 kart toplar.

Četverti — şarkılar. YouTube'da çok sayıda çarpma tablosu rapi var. Çocuk ritmik olarak alır.

Beşinci — nesne sayımı. 3x4 — üç kez dört elma almak demektir. Çocuk sayar. Lezzetli ve anlaşılır.

Önemli: tüm tabloyu bir defada öğrenmemek. İlk olarak 2, sonra 3, sonra 4. Bloklar arasında bir gün-iki gün mola verilir. Ve tekrar: eski örnekler yeni örneklerle karıştırılır.

İlkokulda paylar: ne zaman başlanır

Birinci sınıfta paylar hakkında konuşulmaz. Ancak ikinci-üçüncü sınıflarda yarım (1/2) ve dörtte bir (1/4) kavramı pizzada veya kekta kullanılarak getirilebilir. Daireyi 2 eşit parçaya kesin — her biri yarım. 4'e kesin — dörtte bir. Çocuk bir anda anlar.

Çetverti sınıfta farklı zanlıklarla paylar için karşılaştırma getirilir. Yine uygulamayla: iki üçte veya üç dörtte bir kek — hangi biri daha büyük? Daireleri farklı zanlıklarla keser, şeffaf film koyar. Gözle görülür.

İki zanlıklı payların toplama — aynı kekin parçalarının toplama. 1/4 + 2/4 = 3/4. Kolay. Farklı zanlıklarla dörtte bir sınıfta sadece en basit durumlar (1/2+1/4=3/4) resimle verilir.

Četverti sınıflarda dörtte bir sınıflarda abстракт olarak ortak zanlıra getirme talep etmemek gerekmez. Bu sevgiyi öldürür.

Lojik sorular: nasıl düşünme yeteneği geliştirilir

İlkokulda matematik sadece sayım değil, aynı zamanda lojik deir. «Bir ağaçta 3 kuş vardı, 2'yi daha sonra 1 uçuştu. Kaç kaldı?» türü sorular, eylemlerin sırasını geliştirir. Daha fazla veri içeren sorular daha iyi, çünkü çocuk gereksiz verileri ayıklar öğrenir. «Vazede 3 elma, 2 armut ve 1 elma var. Nastya 2 elmayı yedi. Kaç meyve kaldı?» kuruşlar ve armutlar hakkında fazla bilgi var.

Yıldızlı lojik sorular: «3,5 çubuğun kaç ucu var?». Ya da «Masada 10 çubuk var. İki erkek çocuk sırayla 1 veya 2 çubuk alır. Kim kazanır?». Bu stratejilerdir.

En iyi yol — çocuklarla birlikte satranç, şahmat veya sudoku oynamak. Dayatmak değil, birlikte oynamak. Matematik kulübü de iyi, ancak 8 yaşından önce değil.

Ebeveynler ve öğretmenlerin tipik hataları

İlk hata: «Anlamadın mı? Bu çok basit!» demek. Çocuk için bu çok basit değildir. Beyni hala sinir bağlantılarını oluştururken. Sizin «basit» — 30 yılın pratiği sonucudur.

İkinci hata: çok sayıda benzer örnek çözmek zorunda bırakmak. 5 kez açıklamak, 50 otomatik olarak yapmakdan daha iyidir. Otomatizasyon daha sonra gelir.

Üçüncü hata: başkalarıyla karşılaştırmak. «Petja zaten çözdü, sen değil». Sadece kendinizle karşılaştırın: «Dün bu hatayı yaptınız, bugün değil, harika».

Četverti hata — hataları göz ardı etmek. Hata — bir başarısızlık değil, bir ipucudur. Nerede bir boşluk olduğunu gösterir. Hataları birlikte inceleyin. Sorun: «Bu 7, neden 8 değil? Tekrar sayalım».

Beşinci hata — zaman baskısı. «5 dakika içinde çözmelisin». Kaygı düşünme süreçlerini öldürür. Gerekli kadar verin, ancak uzatmayın.

Altıncı hata — matematik rutin haline getirmek. Okuldan sonra çocuk yorgunsa, örnekler vermemek gerekmez. Daha iyi «mağaza» oyunu oynayın (orada ödeme yapmak gerekir). Ya da meyveleri tartın ve yüksekliği karşılaştırın.

Matematik oyunları ve uygulamaları

Kağıt üzerinde: Koordinatlarla «Deniz savaşı» (koordinat sistemi geliştirir). Hücreli alanda «Tanklar» (vektör hareketi). «Matematik loto» — düşen örnek, cevabı kapatır.

Dışarıda: Arabaları, bulutları, merdivenleri saymak. Yürüyerek mesafe ölçmek. Ağaçların yüksekliğini karşılaştırmak. Taşları kendi yapmış olduğunuz terazide tartmak.

Üzerinde: Reçeteler — yarım bardak un, dörtte bir çay kaşığı tuz. Paylar: 5 misafir için 15 adet kek — herkese kaç tane?

Uygulamalar (bağlantılar olmadan): «Matematik ve sayılar çocuklar için», «Hesaplayıcı», «Oyunlarla çarpma tablosu». Önemli olan — dozajlı, günde 20 dakika kadar.

Önemli: yatmadan önce hiçbir uygulama. Beyin değişim yapmalı.

Çocuk matematikle yetenekli değilse ne yapmalı

Gerçekten matematikle yetenek eksikliği (diskalküly) %3-7 arasında çocuklarda görülür. Bu hırsızlık değil, beynin bir özelliğidir. Belirtiler: 4'ü 3'ten büyük anlamaz, pugovicilerle gösterilse bile. 6 ve 9, 2 ve 5'leri sürekli karıştırır. 10'a kadar nesneleri sayamaz, parmakla sayarsa bile. Çarpma tablosunu uzun süreli eğitimlere rağmen hatırlayamaz.

Bu durumda — nöropsikologa ve çocuk psikiyatrisine gitmek gerekir. Diskalkülyü tedavi etmek mümkün değil, ancak telafi edilebilir. Çocuğa hafif bir program verilir, belki ikinci yabancı dilinden kurtarılır. Kendinizi ve onu suçlamayın. Bu bir suç değil. Bir teşhis.

Ne de olsa, genellikle «yetenek eksikliği» korkutma veya kötü öğretim sonucudur. Öğretmeni değiştirin, yaklaşımı değiştirin, oyunlarla çalışan bir özel öğretmenle çalışın. Sonuç şaşırtıcı olabilir.

Matematik ve yaşam: çocuğa neden gerekli

Büyüyünce maaş, vergi, mağazalardaki indirimleri sayacak. Kredi alıp almayacağını belirleyecek. Kilogram başına fiyatları karşılaştıracak. «İki için bir» kampanyasının avantajlı olup olmadığını anlayacak. Ancak bu değil. Matematik, yapısal düşünmeyi öğretir. Karşılaştırmak için panik etmemek, soruyu parçalara ayırmak. Arayüzleri aramak. Kendini denetlemek. Bu yaşam boyu yeteneklerdir.

İşte neden «matematik sıkıcıdır» demek yerine «matematik, geleceği öngörmeyi sağlayan sihirli bir şeydir» demek gerekir. Ve çocuk inanır. Ve sever.

Постоянный адрес данной публикации: