Toplama, dünyanın en eski uğraşlarından biridir. Hala ilk insanlar, güzel deniz kabukları ve garip taşları toplamışlardır. Bugün bazıları pullar toplar, bazıları vinil, bazıları arabalar, bazıları da kitapların imzalı baskılarını toplar. Ancak ne zaman masum bir hobiden hastalık haline dönüşür? Toplayıcı, kendi tutkusu olan bir köle mi olur? Sağduyu ve psikologların görüşlerine dayanarak inceleyelim.

Toplama olarak hobiden: avantajlar ve sevinçler

İnsan bir şey toplarken sevdiklerini topladığında, bu keyif verir. Arama hevesi, bulma sevinci, sistematikleştirme tatmini yaşar. Toplama, geniş bir bakış açısı geliştirir: filatelist, ülkelerin tarihini pullar aracılığıyla öğrenir, numizmat, farklı dönemlerin metalürjisini ve politikasını bilir. Bu hobiden arkadaş kazanmanıza yardımcı olur (klüpler, forumlar, pazarlar), günlük endişelerden uzaklaştırır, başarı hissi verir (kolleksiyon tamamlanmıştır!). Birçok kişi için bu bir yatırım: nadir örnekler zamanla değer kazanır. Hobi, koleksiyonun sizi mutlu ettiği, sizi yaşamaktan engelleymediği zamanlardır. Bir marka için ekstra bin ruble harcayabilirsiniz, ancak borçlanmazsınız ve ailenizi hayatta kalma sınırlarına getirmezsiniz.

Patolojik toplama: hastalığın belirtileri

Doktorlar bu durumu "Puskin sendromu" veya "patolojik birikim" olarak adlandırırlar. Bu bir psikiyatrik rahatsızlıktır (MKB-11'ye dahildir). Kişi, herhangi bir şeyden ayrılmaz, hatta çöpe bile. Kвартиresini kutular, gazeteler, eski bozuk eşyalarla doldurur. Ancak daha "saygın" bir formu da var: Kişi, örneğin resimleri toplar, ancak bunlar için tüm parayı harcar, borçlanır, faturaları ödemez, sağlığını kaybeder. Kontrolü kaybeder. Eğer koleksiyonun bir kısmını satılması teklif edilirse ailesiyle kavgaya girer. Koleksiyonu genişletememe korkusu duyar. Koleksiyon yaşamın anlamı olur, diğer her şeyi dışarıda bırakır.

Ne zaman sınıra geçilir

Sınır, birkaç kriterle belirlenir: öncelikle zarar. Hobiniz sağlık, finans, ilişkilerinize zarar veriyorsa, bu artık bir sorundur. İkincisi kontrol. Bir örnek satın almayı kaçırmak, ruh halinize zarar vermezse, alarm zilidir. Üçüncüsü özgürlük. Keyif alıyor musunuz yoksa zorlanıyor musunuz? Dördüncüsü şeylere yaklaşımdır. Bir çifti arkadaşınıza hediye edebilir misiniz veya takas edebilir misiniz? Patolojik toplayıcı hırsız ve kıskançtır.

Yaşamdan örnekler

İvan adında 35 yaşındaki bir adam, Sovyet nişanlarını toplar. Üç albümü var, diğerleriyle değişir, ancak nişanlara bütçesinin %10'dan fazlasını harcamaz. Eşi, çocukları ve işi var. Bu bir hobidir. Ancak Petr adında 50 yaşındaki bir adam, bulduğu tüm eski gazeteleri toplayor. İki odalı apartman dairesinde yatak odasına kadar dar bir geçiş kalıyor. Ailesi yok, işini kaybetti, çünkü pazar yerlerine gidişlerinden gecikiyordu. Bu bir hastalıktır. Diğer bir örnek: Olga, el yapımı bebekleri toplar. 50 bebek var, bunlar için tüm tasarruflarını harcıyor ve kredi aldı. Eşine fiyatları hakkında yalan söylüyor. Bu artık sınırlı bir durum.

Hastalığa dönüşmenin nedenleri

Neden bir hobiden hastalığa dönüşür? Çoğunlukla bu, boşluğu doldurma bir çaba: yalnızlık, tatminsizlik, bir travma. Şeyler, canlı ilişkilerin yerini alır. Kişi, koleksiyon üzerinde kontrol hisseder, bu onun hayatında eksik olan şeydir. Ayrıca genetik yatkınlık (obsesif-kompulsif rahatsızlık) rol oynar. Bir diğer faktör de yaş: yaşlı insanlar, yakınlarını kaybederken, evlerini çöplerle doldurmaya başlar. Nihayet, yoksul yıllardan gelen "karanlık günler için biriktirme" zihniyeti. Tedavi etmek, ruhun değil, ruhun tedavi edilmesidir.

Bir yakınınız hastalığa dönüşüyorsa ne yapmalısınız

Bir yakınınız patolojik bir toplayıcıya dönüşüyorsa, bağırma ve şeyleri atma (bu daha da kötüleştirir). Psikoterapist veya psikiyatra başvurun. Tedavi, kognitif davranış terapisi içerir, bazen ilaçlar (antidepresanlar, antidepresanlar) gerekebilir. Patolojik birikimde destek grupları etkili olabilir. Unutmayın: toplayıcı "sağduyusuz" değil, hasta bir insandır. Ona yardım gereklidir.

Ne yaparsanız sınıra geçmezsiniz

Hobiniz için bütçeyi belirleyin: serbest gelirin %10-20'sinden fazla harcama yapmayın. Fiziksel alanı sınırlayın (raflar, oda). Kolleksiyonunuzu düzenli olarak gözden geçirin: dublicaları satın, kaybetmiş değerini olan şeyleri hediye edin. Hobinizi ailenizle paylaşın, harcamaları saklamayın. Eğer toplayma sizi rahatsız ediyor, sinirlendiriyor, işinizi etkiliyorsa, bir mola verin. Unutmayın: hayatta başka birçok sevinç var.

Ünlü toplayıcılar: yetenek sınırları

Bazı ünlü insanlar koleksiyonlamaya odaklanmıştır. Örneğin, Paul-Émile Victor (etnograf), Kuzey halklarının binlerce ev eşyasını toplamıştır — bu bilime bir katkıdır. Ancak aynı zamanda ailesini terk etmiştir. Ya da Salvador Dalí, hayal gücüyle ilgili şeyleri toplamıştır. Bu, onun yaratıcı yönteminin bir parçasıdır. Bu, hastalık mı, yoksa yetenek mi olduğunu söylemek zor. Ancak çoğumuzun geliyeti değil. Bu yüzden ölçüde dikkatli olun.

Toplama, hayatı zenginleştiren harika bir hobi. Ancak her güçlü tutku gibi, kendini kontrol altında tutmayı gerektirir. Kendinize ve yakınlarınıza dikkat edin ve unutmayın: koleksiyon sizi hizmet etmelidir, sizi değil.

Постоянный адрес данной публикации: