Çocuk penceresinin yanında bekliyor. Baba geleceğini vaat etti, ama anna dedi: «Gelemeyecek». Veya baba telefon ediyor, anna telefonu alıyor ve diyor: «O senle konuşmak istemiyor». Bu suskun duvarın arkasında, çocukluğunu çalmış küçük bir insanın kaderi var. Oyuncaklar değil, şekerler değil — ona sevmek ve sevilme hakkı çalınmış. Bu, annenin (veya diğer akrabaların) çocukla annenin ayrı yaşayan babayla iletişimi kasıtlı olarak engellediği durumlarla ilgili. Bu sadece büyüklerin arasındaki bir kavgा değil, ömür boyu süren bir yaralanadır.

Çalınmış çocukluğun ne anlama gelir

Çocukluk, çocuk dünyasını inşa ettiği bir zamandır, bu dünyada annesi ve babası vardır. Ebeveynler birlikte yaşasa da, baba bu resmin bir parçası kalır. Anne görüşleri yasaklar, telefonlara cevap vermez, çocuğu babasına karşı kışkırtır ("Seni terk etti", "Ona senin için umursamaz"), çocuğun ruhundan büyük bir parçayı çıkarır. Çocuk kim olduğunu anlamaz hale gelir. Kendisini suçlar başlar. Desteğini kaybeder.

Bu hırsızlık Ceza Kanunu'na göre hırsızlık suçunu oluşturmaz, ancak sonuçlar herhangi bir eşyaların kaybından daha kötüdür. Çocuk, erkeklerin gereksiz olduğunu, sevginin güvensiz olduğunu, her yakın kişinin ortadan kaybolabileceğine inanabilir. Çalınmış çocukluk metafor değil, ebeveynler ayrıldıktan sonra birinin diğerinin hayatından ayrılmayı tercih ettiği yetişkinlere psikoterapistlerin koyduğu bir teşhisdır.

Anne nasıl çocuğu babasından alır

Yöntemler doğrudan ve gizli olabilir. Doğrudan: Babayı kapıdan içeri sokmama, çocuğu hafta sonu bırakmama, babanın telefonlarına cevap vermemek, hediye göndermeyi reddetmek. Gizli: Çocuğa babası hakkında kötü şeyler söylemek, babanın dış görünüşünü, gelirini, yeni eşlerini alay etmek, çocuğu babayı seçmeye zorlamak ("Ona gitmek istersen ben ağlarım"). Zamanla çocuğun "Baba Yabancılaşma Sendromu" (Parental Alienation Syndrome) dediği şeyi geliştirir - o baba hakkında objektif bir neden olmaksızın nefret eder.

Anne, yaptığı kötülüğün farkında olmayabilir. Annenin düşüncesi, çocuğun "kötü bir insandan" korunduğunu düşünmek veya eski kocasına intikam almak. Ancak çocuk, annesinin kızgınlığını psikolojik olarak ödeyebilir.

10 yaş ve üstü çocuklar için sonuçlar

On yaşındaki bir çocuk çok şey anlar. Adalet duygusunu hisseder, ancak durumu değiştiremez. Annesine kızar, ancak onu kaybetmekten korkar. Babasını özler, ancak bunu ifade edemez. Tipik sonuçlar: nevrotik tepkiler ( Zaik, titreme, idrar kaçırmak), saldırganlık, kendine kaçış, öğrenme performansında düşüş, yetişkinlere güven kaybıdır. Ergenlik çağında bu tür bir çocuk evden kaçabilir, uyuşturucu deneyimleyebilir, erken erken cinsel ilişkiler kurabilir - acıyı bastırmak için bir yol.

Uzun süreli babadan ayrılma (bir yıldan fazla) genellikle bağın sonsuza dek bozulmasına yol açar. Sonradan iletişim yeniden kurulsa bile, eski yakınlık geri dönmez.

Baba ile iletişimi engelleyen annenin babasını nasıl desteklemesi gerektiği

İlk olarak, saldırıya saldırıya karşılık vermemek. Eve zorla girmemek, tehdit etmemek, kızgın mektuplar yazmamak. İkincisi, her engelleme durumunu kaydetmek: Konuşmaları kaydedmek (şirketinizde yasaklanmadıkça), mesajları kaydetmek, tanıklık toplamak (Komşular, öğretmenler, öğretmenler). Üçüncüsü, çocuk haklarını ihlal ettiği iddiasıyla denetim ve gözetim kurumlarına başvurmak. Dördüncüsü, iletişim düzenini belirlemek için mahkemeye başvurmak. 2026 yılında mahkemeler, ayarlamayı kanıtlayan kanıtlar varsa, annelere karşı daha fazla destek veriyor.

Bu arada, çocuğa kendi acısını iletmemek için psikologla çalışmalıdır. Ve - teslim olmamak. Düzenli olarak kendini hatırlatmak: kartlar göndermek, üçüncü şahıslar aracılığıyla hediyeler göndermek (örneğin, okula). Sevgi her zaman duvarları delmemese de, genellikle çatlaklar açar.

Çocuğun ne hissettiği ve ona nasıl yardım edilmesi gerektiği

Bu metni okuyan anneler, vicdanları sızlar - durun. Kendinize şu soruyu sorun: «Çocuğumu mutlu yapmak istiyorum mu, yoksa eski kocama intikam almak mı istiyorum?». Çocuğunuzun babası hakkında konuştuğunda üzgün olduğunu, gece ağladığını, kapalı olduğunu fark ederseniz, bu bir uyarıdır. Hemen davranın. Görüşmelere izin verin. Şartlar koymayın. Sonra «O orada ne dedi?» diye sormayın.

Çocuğa ulaşmak için bir yol bulamazsanız, çocuğa mesaj göndermek için bir yol bulun: «Seni seviyorum, seni terk etmedim, sence savaşıyorum. Bu senin suçun değil ». Öğretmen aracılığıyla gönderilen bir mektup bazen yardımcı olur. Bazen - okul psikologunun çocuğa annenin haberi olmadan gösterdiği bir video mesajı. Yaratıcı olun, ancak yasaların çerçevesi içinde kalın.

Çalınmış çocukluk parayla geri getirilemez. Sadece sevgi ve zamanla geri getirilebilir. Eski kocanızdan ne kadar nefret etsek de, çocuk sizin malınız değil. O ayrı bir kişidir. Kalbi her ikiniz için de sevgiye yetişir.

Постоянный адрес данной публикации: