Emancipation - bağımlılıktan kurtulma anlamına gelir. Genellikle kadınların emancipasyonundan bahsedilir. Ancak erkekler de ona ihtiyaç duyar. Aşırı koruma, annenin kontrolü, "ben başaramam" korkusu. Erkek çocuklarının emancipasyonu, erkek bağımsızlığına giden yol. Başlangıçta nasıl kaçınılacak ve çarptırılmayacak?

Erkek çocuklarının emancipasyonu nedir

Bu süreç, erkek çocuklarının karar almayı, eylemlerinden sorumlu olmayı, bütçeyi yönetmeyi, para kazanmayı öğrenmesini içerir. Anneden ayrılma, özellikle anneden. Geniş anlamda - erkek kimliğinin oluşumu: "ben yapabilirim, benim".

3 yaşında başlar ("benim!"), ergenlik döneminde (12-16 yaş) zirveye ulaşır ve 18-20 yaşlarına kadar tamamlanır. Ancak birçok erkek 30 yaşında bile "çocuk" kalır - ebeveynlerinin omzunda oturur, evi temizleyemez, meslek seçemez. Bu emancipasyon değil.

Emancipasyon neden önemlidir

Anneden zamanında ayrılmayan bir erkek, yetişkin olma riskiyle karşı karşıya kalabilir. Kadınlara ilişkilerde zorlanır (kadın annesi gibi olacak - her şeyi kendisi yapacak). Kendi kendine güvenmez (karar almak korkar). Depresyonlara maruz kalır (yaşamın kendine ait hissetmez). Emancipasyonlu bir erkek, bağımsız bir erkek: yemek yapabilir, yıkayabilir, bütçeyi planlayabilir, zorluklardan korkmaz.

Kadınlar bu tür erkekleri değerler. Onlarla rahatlar.

Emancipasyonun aşamaları

3-5 yaş: "benim" krizi. Erkek çocukları topukları bağlamak, su dökmek ister. Engelleme. Hatta düzgün olmasa bile. Övün. 6-9 yaş: okul. Erkek çocukları kendi çantasını toplamalı, derslerini yapmalı (önceden yardım ederek, sonra kendisi). Ev işlerini devre dışı bırakın (bulaşık yıkamak, halı süpürmek). 10-12 yaş: ergenlik dönemi. Erkek çocukları tartışmaya başlar, kendi görüşünü savunur. Baskı yapmayın. Giysi, kulüp, arkadaş seçimine izin verin.

13-15 yaş: ayaklanma. Hırsızlık yapabilir, otoriteleri reddedebilir. Bu normaldir. Ebeveynlerin görevi, sınırları belirlemek, ama öldürmektense. Hata yapmasına izin verin (OGE hazırlık kursunu satın almadı - iki numara alacak). 16-18 yaş: bağımsız yaşama hazırlık. Yemek yapmayı, bütçeyi saymayı, iş aramayı öğretin. Onun için yapmayın. 18+: serbest bırakın. Her dakikayı sorgulamayın.

Annelerin hataları

Aşırı koruma: "hala küçüksin", "ben kendim yapayım". Çocuk, her şeyin kendisi için karar verildiği alışkanlığı kazanır. Emancipasyon gerçekleşmez. Kontrol: telefonu, günlüğü kontrol etmek, izlemek. Erkek yalan söylemeyi, gizlemeyi öğrenir, ama bağımsız olmaz. Eleştirme: "her zaman başaramazsın". Girişimi öldürür. Annenin endişesi: "oraya gitme, tehlikeli, düşersin". Erkek korkak büyür. Eş olarak kullanma: annenin hayatını şikayet eder, tavsiye ister. Erkek, annesinin sorumluluğunu hisseder, ayrılmaz. Sублимация: annenin oğlunun hayatını yaşıyor, kendi hayatı yok. Emancipasyon mümkün değil.

Babanın rolü

Baba, erkek dünyasına rehberdir. Baba varsa ve aktifse, emancipasyon daha kolay olur. Baba öğretir: acıya dayanmak, sorumluluk almak, çiviyi çakmak. Kadınla ilişki örneğini gösterir (saygı, değil boyun eğme). Baba yoksa, erkek bir erkek (dede, amca, antrenör) ihtiyaç duyar.

Anne, babanın yerini tutamaz. Ona engel olmamak, erkek figürleriyle iletişimi desteklemek gerekir.

Emancipasyonun başlamadığı zaman

Erkek 25 yaşında, annesiyle yaşıyor, çalışmıyor, bilgisayar oyunları oynuyor. Anne yıkıyor, yemek yapıyor, parayı veriyor. Kadınla ilişki kuramıyor - kadınlar kaçıyor. Bu, annenin zamanında serbest bırakmadığı zaman olur. Geç mi? Hayır. Herhangi bir yaşta emancipasyon başlatılabilir, ama daha zor.

Ne yapmak: sorumluluğu kademeli olarak devralın. Cebinden harcama parasını vermeyi durdurun. Onun için ayrı olarak yemek yapmayı bırakın. Kalmayı isteyin (veya kira ödemeyi) isteyin. Psikologa başvurun (ikili olarak).

Erkek çocuklarının emancipasyonu, annelerle savaşmak değil, ortaklıktır. Anne, bağımsız olmayı öğrenmesine yardımcı olur, sonra serbest bırakır. Acı verici, ancak gerekli. Gelecekteki kadınlar için, kendisi için, oğlun için. En önemlisi - kendiniz için. Yaşamınızın onun büyüdüğünde sona ermemesi için.

Permanent link to this publication: