Mor tonlar sadece çiçek bahçeleri değil. İnsanlığın tarihi boyunca, antik kraliyetlerden modern monarhiyeye kadar kültürel manzaralar yansıtan yerlerdir. Mor ton bahçelerini cennet, siyasi güç, bilimsel bilgi veya sadece güzelliğe saygı olarak simge olarak kurmuştur. Bu makalede, dünyanın en ünlü mor ton bahçelerine yürüyeceğiz ve bu bahçelerin farklı dönemlerdeki rolünü öğreneceğiz.

Fars bahçeleri: dünyanın cenneti

Kültürel mor tonun doğduğu yer - Fars (bugünkü İran). Burada, M.Ö. yüzyıllar önce, fışkıran fışkıran bahçeler - fışkıran fışkıran bahçeler - fışkıran fışkıran bahçeler kurulmaya başlandı. Mor tonun tanrısal ışık simgesi olduğuna inanılırdı. Mor ton bahçesi ("gülüstü") felsefi sohbetler, şairlik okumaları ve dinlenme için bir yerdi. Ünlü Fars halısı, bahçe (vakh) resmi, dört su kanalıyla bölünmüş gerçek bir bahçenin yapısını yinelemektedir. Bu bahçede yetişen mor tonlar, tüm duyguları memnun etmeliydi: görsel (renk), kokusal (koku), işitsel (su sesi).

Antik Roma: patricilerin mor tonları

Roma, mor tonlara Yunanlılardan öğrendi, ancak onları genişletti. MS 1. yüzyılda Roma'nın çevresinde, başkenti yemekler, çelengler ve parfümler için mor tonlar sağlayan tamamen "mor ton alanları" (Rosetum) büyüyen. Roma aristokrat bahçeleri (örneğin, Salustius Bahçeleri) mor tonlarla yoğun olarak doldurulmuştu ki, Petronius yazıyordu: "Lepeslerde boğuluyoruz". Roma'nın çöküşüyle bu bahçeler terk edildi, ancak bu gelenek manastırlarda sürdü, burada mor tonlar kilise altınlarını süslemek ve mor ton suyu (ilaç) elde etmek için yetiştiriliyordu.

Orta Çağ Avrupa bahçeleri: mor ton ilacı ve Meryem Ana'nın simgesi

Manastır bahçelerinde mor tonlar saygıdeğer bir yer tutardı. Mönküler, tıbbi amaçlar için (öksürük için mor ton balı, göz hastalıkları için mor ton suyu) yetiştirdikleri yeni türleri yetiştirdiler. Ayrıca, mor tonlar, "şipşaksız mor ton" olarak bilinen Meryem Ana ile ilişkilendiriliyordu. Yalnızca beyaz ve kırmızı mor tonların (temizlik ve İsa'nın kanının simgeleri) yetiştirildiği özel "mariyan bahçeleri" kuruldu. Örneğin, hala orta çağ türleri yetişen Fransa'nın Muassak'taki Sankt-Peter manastır bahçesi.

Kızıl ve Beyaz Mor Ton Savaşı ve İngiltere bahçeleri

15. yüzyılda İngiltere'de Lancaster (kızıl mor ton) ve York (beyaz mor ton) hanedanları arasında bir çatışma çıktı. Mor ton simgesi bu kadar güçlüydü ki, soyluların mülklerinde bir rengin egemen olduğu bahçeler kuruldu. Hanedanların birleşmesi (Tudor hanedanı) sonrası, kırmızı ve beyaz mor tonların birlikte yetiştiği "bikolore" bahçeler modası ortaya çıktı. Tudor dönemlerinde bahçeler daha resmi hale geldi: mor tonlar topu gibi kesildi, şıpşaklıkların labyrintleri oluşturuldu. Hala bazı İngiliz saraylarında (Hathfield House, Hiver Castle) bu tarihi mor ton bahçeleri görülebilir.

Versailles Bahçelerindeki Mor Ton Bahçesi: Absolutizmin Pathosu

II. Louis, mor tonları çok seviyordu. Versailles Bahçelerinde "Kraliçe Bahçesi" (Jardin de la Reine) kuruldu, burada 10.000 nadir tür mor ton yetiştirildi. Burada mor tonlar monarşinin gücünü simgeliyordu: bahçıvanların iradesine göre bahar'dan sonbahar'a kadar çiçek açıyordu. Legende göre, Marquise de Montespan, mor tonları elle çiftleştirerek yeni türler çıkarıyordu. Büyük Fransız Devrimi sırasında bahçe harap edildi, ancak Napolyon III zamanında yeniden restore edildi. Bugün Versailles'te, dünyanın her yerinden türleri toplayan "Kraliçe Mor Ton Bahçesi" var.

Bagatelle'deki Mor Ton Bahçesi (Paris): mor ton sanatı

Paris'teki Boulon Ormanı'nda 1905 yılında dünyanın ilk "uzmanlaşmış" mor ton bahçesi olan Bagatelle Bahçesi kuruldu. Burada 10.000'den fazla tür toplanmıştır,包括1800 yılına kadar olan eski ve modern türler. Her yıl Haziran'da, yetiştiriciler, türlerini ünlü bir kişinin adı ile adlandırma hakkı için yarışan uluslararası "Yeni Mor Ton" yarışması düzenlenir. Bahçe İngiliz tarzında yapılmıştır: mor tonlar iris, klematis, lavanda ile birlikte yetişir. Bu yer, tüm mor ton yetiştiricileri için bir hac noktasıdır.

St. Petersburg'daki Mor Ton Bahçesi (Floryda): Kolonizasyon mirası

ABD'de en eski sürekli faaliyet gösteren mor ton bahçesi Virginia'daki Koloniyal-Williamsburg Parkı'dadır. Ancak en büyük olanı, 1930'lu yıllarda Büyük Buhran sırasında WPA projesi olarak kurulmuş olan Florida'daki St. Petersburg'dadır. Burada 50.000 çiçek yetiştiriliyor. Burada mor tonlar, subtropikal iklim sayesinde neredeyse tüm yıl boyunca çiçek açıyor. Ayrıca, New York Botanik Bahçesi'ndeki mor ton bahçesi de bilinir, burada mor tonun evrimi - yabani şıpşaklıktan modern çay karışımlarına kadar sunulmuştur.

Bulgaristan'daki Mor Ton Vadisi: Endüstriyel masal

Bu, klasik anlamda bir bahçe değil, 70 km uzunluğunda, yağlı mor tonla doldurulmuş bir vadedir. Buradaki tüm manzara, mor ton yağı üretimine hizmet etmek için düzenlenmiştir. Mayıs'ın sonundan Haziran'ın başına kadar vadi, kokan bir çiçek denizi haline gelir. Turistleri, yaprakların toplanmasına ve Kazanlak'taki mor ton festivaline (bayram) katılma fırsatı sunar. Yüksek sınıf park bahçeleri yerine, Bulgaristan'daki bu vadi, mor tonun bir bölgenin tümünü nasıl besleyebileceğinin bir örnektir.

Kew Parkı'ndaki Mor Ton Bahçesi (Londra)

Tanınmış Botanik Bahçesi Kew, 4.000'den fazla tür ve çeşitten oluşan bir koleksiyona sahiptir. Burada Çin, Himalayalar, Avrupa'dan yabani mor tonlar ve seleksiyon yenilikleri sunulmaktadır. Bahçenin bilimsel bölümü, mor tonun genetiklerini incelemek, hastalıklara dayanıklı karışımlar yaratmakla görevlidir. Haziran'da mor tonlar çiçek açtığında, Kew Bahçesi botanikçiler ve fotoğrafçılar için bir hac noktası haline gelir.

Japon bahçeleri: mor ton yabancı misafiri

Japonya'da mor tonlar, bahçelerdeki geleneksel bir bileşen değildi (hristiyanlar, hristiyanlar, hristiyanlar, hristiyanlar, hristiyanlar). Ancak Meiji döneminde (XIX. yüzyıl sonunda) Batılı tarzda "mor ton parkları" ortaya çıktı. Bugün en ünlüsü, Tokyo'daki Ueno Parkı'ndaki Kaisei Mor Ton Bahçesi'dir. Burada mor tonlar çiçek açtığında, sakura ile birleşerek benzersiz bir kültürel sentez oluşturur. Japonlar, "Tsumugu" (açık pembe, güçlü bir koku) gibi kendi türlerini yetiştirdiler.

XXI. yüzyılın modern mor ton bahçeleri: trendler

Bugün mor ton bahçeleri sadece güzel değil, aynı zamanda ekolojik de hale geldi. Hastalıklara dayanıklı türler kullanılarak kimyasal maddelerin uygulanmaması sağlanır. Canlı çitler, yıllık bitkilerle karışık bitkiler ve çiçeklenmeyi uzatmak için popüler "şrab mor tonları" (bitki) yerine klüplü bahçeler. Landşaft tasarımcıları, mor tonun tek bitki, ancak farklı renk ve formların olduğu "moносад" prensibiyle "mor ton bahçeleri" yaratır. Mor ton bahçeleri, sadece bitki koleksiyonlarından fazlasıdır. Tastes, teknoloji ve ideallerin tarihçesidir. Her çağ, kendi "mor ton cenneti" imajını yaratmıştır ve bugün bu tarihin sayfalarında yürüyebiliriz, ebediyetin kokusunu içebiliriz.

Permanent link to this publication: