Emekli hayatın mutlu anları, ilaç reklamlarında gösterilenler değil. Orada her zaman gülümseyen yaşlılar golf oynar ve meyve suyu içir. Gerçekte emeklinin mutluluğu, sessiz bir sabah, torunundan gelen telefon, doldurulmamış tuzlu salatalık. Bu, bir daha hızlanamayacağın bir zaman. Eczeli olarak ve süslemesiz olarak dürüst olalım: emekli olan bir insana ne mutluluk getirir.

Saatlik çağrıdan kurtulma

En büyük mutluluk, sabah 6'da uyanıp saatin sesine uyanmak değil. Emekli, istediği zaman uyanır. Yatağında yatıp sessizliği dinleyebilir veya tersine, kuşların şarkısını dinleyebilir. Bu, günün sadece sana ait olduğunun hissi. Kimse sorgulamaz, acele etmez. Kофе içip eski fotoğrafları karıştırabilirsin. Hava kötüysa, evden dışarı çıkmadan bile olabilir. Takvimden kurtulma özgürlüğü, gençlerin çok şey vermek istedikleri şeydir, emeklilerse bu özgürlüğü ek bir bonus olarak alırlar.

Torunlar — antidepresan

Çoğu emeklinin en büyük mutluluğu torunlarıdır. Küçük bir insanın sana doğru koştuğunu, "dede!" veya "ba!" diye bağırdığını duyduğunda, tüm hastalıklar unutulur. Torunlarıyla oynayabilirsin, bozmasın endişesiyle. Onlara çocukluğunda okuyamadığınız hikayeler okuyabilirsiniz. Daha fazla zamanınız olmadığı için. Torunlarla, tekrar çocuk olabilirsiniz: kar küpü yapabilir, kurtçuk fırlatabilir, satranç oynayabilir. Ve yarınki hesapları düşünmezsin. Çoğu emekli, bu anlar için her türlü zorluğu tolere edeceğine tanıklık eder.

Çiftlik ve onun felsefesi

Bazıları için çiftlik bir cezaevi gibi. Emekli içinse bir mutluluk. İlk tereyağı çiçeğini görmek, birkaç saniye önce bahçeden koparılmış bir salatalık yemek, nane çayı içmek, ellerinizle yetiştirdiğiniz. Çiftlik, bir iş değil. Kendinizi ihtiyaç duyulan biri olarak hissetmek için bir fırsat. Toprağın yalan söylemediği: ne kadar çalışırsanız, o kadar alırsınız. Üretim toplandığında, içinizde bir huzur vardır. Çiftlik, bağımsızlık hissi verir: buram, benim salatalığım, benim bankam, benim hayatım. Ayrıca, en iyi sanatoryumlardan daha iyi taze hava.

Sorumluluk olmadan iletişim

Emekli, sadece komşusunun yanında oturup, hava, siyaset, yeni ilaçlar hakkında konuşmak mutludur. Hiçbir iş toplantısı, hiçbir son tarih yok. Sadece canlı iletişim, yoğunluğun içinde eksik olan. Bir kütüphaneye gidebilir ve yavaşça kitap seçebilir, kütüphaneciyle konuşabilir. 40 yıl önce çalıştığınız eski bir arkadaşınıza gidip gençliğinizi hatırlayabilirsiniz. Bu tür bir iletişim, bir ay önceden planlanmaz, bu yüzden canlıdır.

Yaşamın küçük mutlulukları

Mutlu anlar, küçük şeylerde yatıyor: pişirilmiş, kızarmamış bir kek; poliklinikle ilk aramda bağlantı kurmak; pencereden, elektrik faturasının beklediğinizden daha az geldiğini görmek; bir başka şehirden akrabalarınızdan gelen bir paket almak; pazaryeri de sevdikiniz domates türünü bulmak. Gençler bu kadarını fark etmez. Emekli için her böyle bir küçük şey, rastlantıya bir hediye.

Hızlı olmayan bir sabah ve kaotik olmayan bir akşam

Mutluluk, bir çay kaşığı ve gazeteyle (veya tablet) geçen bir sabah geçirmektir (veya). Hiçbir yere koşmamak, sadece pencereden dışarıya bakmak, karın yağması veya yaprakların karıştırması. Bu, yavaşlatılmış varoluş zamanıdır. Emekli, programının her dakikayı doldurmadığı, "yatağa yatmak", "okumak", "televizyon izlemek", "ekmek için markete gitmek" gibi noktalar içerdiğinde mutludur. Şey yapmamak da bir sanattır ve yaşlandıkça bu sanat mükemmelleştirilir.

Geçmişi hatırlama

Mutluluk, eski albümleri karıştırmak ve gençliğinizi hatırlamaktır. Buram gösteri, buram düğün, buram oğlumla parkta. Bu anılar kalbinizi ısıtır. Emekli, torunlarına saatlerce internet olmadan nasıl yaşandığını, kuyruklarda beklediğini, BАМ'ı inşa ettiğini anlatabilir. Onun için bu, gri geçmişe özlem değil, hayatın boşuna geçirilmediği hissi. Mutlu bir an, başınızda bir fotoğrafın hayata geri dönmesi ve tekrar genç, güçlü, umut dolu olduğunuzu hissetmek.

Emeklinin mutluluğu, sessizlik. İç ve dış. Borçlar, krediler, patronlar ve tamamlanmamış planların arkasında olmadığında. Sadece sen ve bu gün var. Ve bu günü sana uygun olanla doldurma fırsatı. Bu duyguyu kaybetmeyin, hala emekli olmamış olsanız bile. Şu anda küçük şeylere sevin. Böylece yaşlanma zorluğunu hissetmezsiniz.

Permanent link to this publication: