Gurur ve kibir. İlk bakışta, eşanlamlı kelimeler. Ancak aralarında derin bir uçurum var. Sağlıklı gurur, kendi değerini hissetme, diğerlerini aşağılamadan kendine saygı duyurma duygusu. Kibir, çevresine saygısızlık, kendi üstünlüğüne inanma. Birisi yükseltir, diğeri yıkar. Bu makalede, nerede sınıra gelindiğini, kibirlenmiş insanların ne kadar mutsuz olduğunu ve gururu kibirlenme ile karıştırmamanın nasıl yapılabileceğini inceleyeceğiz.

Gurur nedir

Gurur çeşitli olabilir. «Kendim oğluma gurur duyuyorum» — başkalarının başarıları için mutluluk. «Kendim işim için gurur duyuyorum» — kendi çabalarının sonuçlarından memnuniyet. «Sağlıklı gurur» — adil bir kendine değerlendirme, güçlü yönlerini bilmek. Bu tür bir gurur, başkalarının başarılarını görmeyi engellemiyor ve kendi hatalarını kabul ediyor. Bu, sizi eleştiriden sarsamaz, ama kendinizi yükseltmez. Psikologlar, bu durumu narssizme karşı «self-esteem» olarak adlandırıyor. Gurur, dışarıdan sürekli beslenmeye ihtiyaç duymayan içsel bir dayanak noktasıdır.

Kibir nedir

Kibir, bir koruma maskesi. Arka planda genellikle düşük kendine değer, reddedilmekten korkma, belirsizlik var. Kibirlenmiş bir insan sürekli kendini başkalarıyla karşılaştırır ve yükselmek için bir neden bulur. Başkalarının başarılarını küçümser, başkalarının mutluluğuna gerçekten sevinemez, kendini benzersiz olarak görmek ister. Sevdiği cümleler: «Bu bana çok basit», «Bu seni anlayamazsın», «Ben sana yardıma ihtiyacım yok». Kibir, insanları kovar, ilişkileri yıkar, kariyere engel olur. Ancak, kibirlenmiş kişi genellikle kendi davranışını fark etmez veya onu normal olarak görür.

Davranıştaki farklar

Gururlu bir insan: konuşmacıyı dinler, kesmez. Yanıltıcı bir cevap bilmiyorsa kabul eder. Başkalarının görüşlerine saygı duyar, anlaşmadığı halde. Kendini övmeyi bırakır. Komplimentleri onurlu bir şekilde alır. Kibirlenmiş: keser, küçümser («bunu tümü saçma»), dinlemez, kendi sırasını bekler. Bağlantıları, parayı, zekasını övme. Eleştiriyi tolere edemez — hemen saldırıya geçer. Komplimentleri alçakgönüllü bir şekilde alır («tabii ki, ben bir geni»). Masada, yok olanları tartışabilir, garsonları aşağılayabilir. Bu tür bir davranış, onu ortaya çıkarır.

Kibirin nedenleri

Kibir nereden gelir? Genellikle çocukluğundan gelir. Çocuğa ya aşırı övülür ve "özel" ve "diğerlerinden daha iyi" olduğuna inandırılır. Ya da tam tersi, aşağılanır ve kendini yüceltme duvarı oluşturur, böylece acıyı hissetmez. İkinci seçenek, önemli bir yetişkinin (örneğin, baskıcı bir baba) taklit edilmesi. Üçüncü, okulda taciz karşısında bir koruma reaksiyonu: "Ben senin kadar kötü değilim, hatta daha iyiim". Kibir, narssistik kişilik rahatsızlığının bir belirtisi olabilir. Ancak, geçici olarak da olabilir — son zamanlarda elde edilen başarıya karşı bir reaksiyon olarak (yıldız hastalığı).

Kibirin sonuçları

Kibirlenmiş bir insan arkadaşlarını kaybeder — onunla ilişki kurmak istemezler. İşte, işçilerini sevmeyen ve meslektaşlarını sayan biri. Onunla bir aile kurmak zor. Partner, zamanla onun küçümsemelerinden bıkar. Kibirli ebeveynlerin çocukları, düşük kendine değer veya kendileri de aynı hale gelirler. Uzun vadede kibir, yalnızlığa götürür. Bu, araştırmalarla kanıtlanmıştır: kibirlenmiş insanlar daha zayıf sosyal bağlantılara sahiptir ve daha fazla depresyon yaşarlar.

Sağlıklı gururu kibirlenme ile ayırmak

Gurur, "ben iyi, ama diğerleri de iyi" der. Kibir: "ben en iyi, diğerleri kötüdür". Gurur, "ben hata yaptım" demeyi izin verir; kibir hatalarını kabul etmez. Gururlu bir insan başkalarının başarılarına mutlu olur; kibirlenmiş biri kıskanır. Gurur, gerçek başarılar üzerine kuruludur; kibir, abartılmış bir kendine saygı üzerine kuruludur. Gurur, sürekli teyit gerektirmez; kibir, sevgi gibi bir uyuşturucu gibi gerektirir. Basit bir test: yarışmada kaybettiğinizi düşünün. Gururlu bir insan kazananla el sıkacak. Kibirlenmiş biri neden arayacak.

Kibirden kurtulmak

İlk adım, sorunu kabul etmek. Etraflarınızın sizi uzak tuttuğunu, sıklıkla "yıldız" olarak eleştirildiğinizi fark ediyorsanız, belki de bu sizin sorunuz. İkinci adım, yakınlarınızdan geri bildirim istemek. Kötü haberleri dinlemeye hazır olun. Üçüncü adım, şükranı öğrenmek. Her gün başkalarına minnettar olduğunuz üç şeyi yazın. Dördüncü adım, eşit ilişki pratiği: herhangi bir konuşmada daha fazla dinlemeye çalışın, daha fazla konuşun. Beşinci adım, terapötik grup (eğer kibir derin köklerden gelirse).

Yıkıcı gurur

Önemli: Sağlıklı gurur, kontrol edilmezse kibirlenmeye dönüşebilir. Başarı kafayı döndürebilir. Paradox, çok şey başaran insanların kibirlenme riskiyle karşı karşıya gelmesi. Bu yüzden, akıllı insanlar teslimiyet yetişir. Kendini aşağılamayla karıştırmayın. Teslimiyet, sınırlarınızı bilmek, başkalarından öğrendiğinizi anlamak yeteneği. Bu, gururu dayanıklı kılar, zehir olmasını önler.

Gurur ve kibir arasında ince bir çizgi var. Onu aşmak kolay, geri dönmek zor. Kendinizi izleyin. Ve unutmayın: kendini başkalarından üstün gören insan, aslında en altında, yalnızlıkta durar.

Permanent link to this publication: