Brezilyalı Futbol Stili

Brezilyalı futbol, sadece taktik veya şema değil. Sanat, müzik, dans ve sihir. «Brezilyalı stil» dediğimizde, akla sarı formasılar, dribling, finta, gol sonrası samba geliyor. Brezilya, tüm dünya şampiyonalarına katılan ve beş kez kazanan tek ülke. Ancak önemli olan ödüller değil. Önemli olan nasıl oynadıklarıdır. Mutluluk, improvizasyon, rakibe alay. Bu stil, sokak futbolu, yoksulluk ve müziğin etkisi altında şekillendi. Onun anlamını anlamak için bakalım.

Tarih: Sokak topundan dünya zirvelerine

Brezilyalı stil favelalarda doğdu, çocuklar topu bosa ayaklarıyla tozlu boşluklarda oynadılar, bezleri top olarak kullandılar. Buradan, muhteşem dribling ve top kontrolü geldi. Serbestlik, hiçbir antrenör. 1930'lu yıllarda profesyoneller bu tarzı benimsedi, taktik ekledi. İlk altın dönemi -1958: Pele, Garincha, Didi. İsveç'teki Dünya Kupası'nın zaferi, dribling ve finta ile dünya etkisi yarattı. 1970 yılında Pele, Jairzinho, Rivellino, Tostão ile takım «dokunuşla» oynadı, büyüledi. O zamandan beri Brezilyalı stil -etiket.

Dribling olarak temel

Brezilyalıların ana özelliği tek tek oynamaktır. Fintalar: «эластико» (Rivellino, ardından Ronalinho), «чапа-де-суя» (geçişle çevirme), «педалада» (bisiklet hareketi). Dribling onlar için sadece savunmacıyı geçmek değil, kendini ifade etmek. Brezilyalı asla topu çıkaracak, çevirebilir. Markajlı alışkanlık -«пауза» (paradinha), oyuncunun durması ve rakibin yere düşmesini beklemesi.

İmprovizasyon ve yaratıcılık

Brezilyalılar şablonlara uymaz. Antrenörler plan çizebilir, ancak sahada oyuncular duruma göre hareket eder. Beklenmedik topu ayakla pas, kendinden geçen vuruş, düşüşte başa pas -hepsi Brezilya mirası. Pele'nin 1958'deki ünlü golleri (topu kendinden geçirdi ve attı), Ronalinho'nun 2002'deki (ceza alanına dışarıdan vuruş). İmprovizasyon, rasyonel Avrupa futboluna karşı bir yanıttır.

Fintalar ve numaralar

Bazı uygulamalar vizit kartı haline geldi. «Эластико» (ya da «hayvan») -topun dışı ve içi ayak tabanında hızlıca çevrilmesi. «Романская свеча» -topun başı üzerinde kendine ve rakibe atılması. «Обратная паста» -arka ayakla pas. Ve Ronalinho, «бутылка воды fintesi» (bugün herkes tarafından kopyalanıyor) buldu. Bu numaralar her zaman etkili olmasa da, oyunu izlemeyi eğlenceli kılar.

Gol sonrası karnaval şenliği

Gol sonrası Brezilyalılar sadece sahaya koşmaz, dans ederler. Samba, furaçao, pás. Bazen tüm takım. Bu saygısızlık değil, yaşamın sevinci. 2018 Dünya Kupası'nda Brezilya her gol sonrası bir koreografi düzenledi, Avrupalıları rahatsız etti. Ancak bu onların kültürü. Eleştirilere karşılık Brezilyalılar şunları der: «Biz mutluluk için oynuyoruz».

Takım ruhı ve «жого бонито»

«Jogo Bonito» -«kırmızı oyun» -bir felsefe. Brezilya'da savunmacılar bile topa hakim. Güzel oyun, sonuçtan daha önemlidir. Bu bazen zarar verir (2014 yılında Almanya'ya 1:7 kaybedilen maçı hatırlayın, Brezilyalılar aşırı derecede attan hoşlanmıştı). Ancak «жого бонito» olmadan Brezilya futbolu olmazdı.

Modern yıldızlar ve stil

Bugünkü Brezilyalılar -Neymar, Vinicius Júnior, Rodrigo, Antony, Richarlison -gelenekleri sürdürüyor. Neymar, simülasyon eleştirilerine rağmen ustaca. Vinicius, «Reale» de Pele'nin değerineorthy fintiler gösteriyor. Antony, «вертушка» (360 derece finti) çizer. Ancak Avrupa kulüpleri onların özgürlüğünü sınırlıyor, pragmatizmi talep ediyor. Ancak milli takımda serbest kalıyorlar.

Eleştiriler ve zorluklar

Brezilyalı stil, organize savunmaya karşı verimsizlikle suçlanıyor. «Жого бонито» sıklıkla «катеначчо» kaybediyor. 1990'lı yıllarda Brezilya, Dunga ile daha pragmatik oynadı, ancak taraftarlar isyan etti. 2026'da teknik direktörün (Tite'nin ardından) yönetimindeki takım, güzellik ve sonuç arasında denge arıyor. Ancak her zaman başarılı olmuyor.

Dünya futboluna etkisi

Brezilyalı stil herkesi etkiledi. İspanyol «тики-така» kısa pası kopyaladı, ancak dribling olmadı. Ayrıca Arjantinliler ve Uruguaylılar Brezilya fintilerini kullanıyorlar. Hatta İngilizler de «эластико» öğrenmeye çalışıyorlar. Brezilyalı antrenörler (Carlos Alberto Parreira, Luiz Felipe Scolari), dünya genelinde «жого бонито» yayıyorlar. Brezilya olmadan futbol, satranç kadar sıkıcı olurdu.

Sonuç

Brezilyalı futbol stili, hayatın marşıdır. Sporun sadece mücadele değil, sanat olabileceğini öğretir. Evet, bazen Brezilyalılar kendi özgüvenlerinden dolayı kaybederler. Ancak kendi güclerinde oynadıklarında, stadın hepsi hayranlıkla donar. Top sahada bir Brezilyalı varsa, futbol ölümez.

Постоянный адрес данной публикации: