Plastik ve Okyanus: Bizim Ambalajlarımızın Onların Evine Dönüşümü

Plastik üretimine bir yüz yıldan fazla zamandır devam ediyoruz. Bu süre zarfında, hayatımızın ayrılmaz bir parçası oldu - ambalaj, çay, giysi, teknik alet, hatta ilaçlar. Ancak bize kıyasla deniz plastik seçmedi. Onlara yük olarak geldi. Her yıl milyonlarca ton plastik atık denizlere dökülüyor ve bugün denizde büyük çöp adaları dolaşıyor. Bu sadece bir çevresel felaket değil. Malzemeyi kolaylıklar için yaratılan bir noktada, yaşama tehdidi oluşturan bir dönüm noktasıdır - bizimkiler de dahil olmak üzere.

Okyanuslardaki Plastik: Nereden Geliyor?

Okyanuslardaki plastikin ana kaynağı kara. Tüm deniz atıklının yaklaşık %80'i kıyıdan giriyor: nehirler, rüzgar, yasadışı çöplükler, sellerden gelen akışlar aracılığıyla. Plastik şişeler, poşetler, tek kullanımlık çay bardakları, ürün ambalajları - tüm bu atıklar, dışarıda atıldığında, bir zaman veya başka bir zaman denize ulaşır. Ayrıca, merkezde yer alan bir kıtada yaşıyorsanız, çöpleriniz nehir sistemi aracılığıyla denize ulaşabilir.

İkinci, daha küçük bir pay ise gemi atıkları. Av ağı, kayıp konteynerler, круize gemileri ile gelen atık - tüm bunlar deniz atık döngüsünün bir parçası haline gelir. Plastik suya düştüğünde ortadan kaybolmaz, küçük parçalara ayrılır - mikroplastik, gözle görülmezdir, ancak sonuçları kolosaldır.

Büyük Pasifik Müşteri Alanı: Masal ve Gerçeklik

Bekliyor olabilirsiniz, Tuna Okyanusu'ndaki \"çöp adası\" hakkında. Aslında bu bir ada değil, plastik toplanan devasa bir bölge. Kaliforniya ve Hawaii arasında yer alıyor ve Fransa, Almanya ve İspanya'nın toplam alanına denk. Ancak bu kalın bir çöp yığınları değil, daha çok küçük parçacıklardan oluşan bulanık bir \"süptür\".

Benzer bu alanlar her okyanusta bulunmaktadır ve her yıl büyür. Bilim insanları, şu anda okyanuslarda 150 milyondan fazla plastik tonunun bulunduğunu ve yılda 8-10 milyon ton arttığını belirtiyorlar. Önlem alınmazsa 2050 yılına kadar okyanuslardaki plastik miktarı, balıklardan daha fazla olacak - tabii ki adet sayısı açısından değil, ağırlık açısından, bu karşılaştırma etkileyici.

Yemek zincirindeki Plastik: Plankton'dan İnsana

En korkunç kısmı, plastiğin yemek zincirine nasıl sızdığıdır. 5 mm'den küçük plastik mikрочaşır, fito plankton, balık, kabuklu hayvanlar ve deniz kuşlarını yutar. Onlar bu parçacıkları yeme olarak alırlar. Plastik sindirilemez, iltihaplara yol açar, mideden barsak yolunu bloke eder, besin maddelerinin emilimini azaltır ve yavaş ölüm nedeni olur.

Ancak bu da bitmiyor. Plastik suyun içindeki zararlı maddeler - PCB, dioksine, pestisitleri çekmek için bir manyetik gibi çalışır. Bir balık bu tür bir plastik parçasını yediğinde, kimyasallar balığın vücuduna geçer ve ardından bu balığı yiyenin vücuduna geçer. Bu, insan için de geçerlidir. Deniz ürünlerini yeriz, deniz tuzu kullanırız, atmosferde dolaşan mikroplastikleri soluyoruz. Plastik artık içinde bulunuyoruz - araştırmalar, plastiği kan, akciğerlerde ve hatta yeni doğanların plasentalarında buluyor.

Deniz Hayvanlarına Etkisi: Sadece Kopardırma ve Yutma Değil

Plastikin büyük parçaları balinalar, yunuslar, delfinler ve fildişiler için bir tehdit oluşturur. Onlar plastiğin parçalarına sarılırlar, ambalajın plastik halkalarıyla nefes kesilirler, polietylen poşetlerini medusa olarak alırlar. Ancak daha ince etkiler de vardır. Örneğin, plastiğin yaydığı bazı maddeler, hayvanların hormonal sistemini bozar ve üreme yeteneklerini azaltır. Çok sayıda türde zehirlenmeyle ilgili davranış değişiklikleri tespit edilmiştir.

Özellikle deniz kuşları çok hassastır: genellikle yuvalarını plasticle beslerler, balık zannederek. Bilim insanlarının tahminlerine göre, yaşamlarında en az bir kez plastik yemiş olan deniz kuşlarının %90'ı vardır. Bu sadece bir istatistik değil, tamamen ekosistemin tehdit altında olduğunun bir sinyali.

Ne Yapabiliriz: Reddetmekten Dönüşüme

Global çözümler iki: plastik üretimini azaltmak ve dönüştürmeyi düzenlemek. Ancak kişisel seviyede her birimiz çok şey yapabilir. Öncelikle, tek kullanımlık ambalajlardan - şişeler, poşetler, çay bardakları, tüplerden vazgeçmek. Çoklu kullanımlı kaplara seçmek. İkinci olarak, dönüştürülmüş malzemeleri kullanan şirketleri desteklemek. Üçüncü olarak, kıyı temizliklerine katılmak ve çöpleri doğru bir şekilde ayırmak.

Politik önlemler de önemlidir. Avrupa Birliği'nde en yaygın tek kullanımlık plastik ürünler yasaklandı. Birçok ülke plastik ambalajlar üzerinde vergi uygulamaya başladı. Ticarete sorumlu bir yaklaşım talep etmek önemlidir ve böylece pazar değişir. Temiz bir deniz utopi değil, zaman ve ortak çabanın bir sorunu.

Sonuç: Okyanusun Çöp Kutusu Olmak Zorunda Değildir

Okyanuslardaki plastik, tüketimimizin aynasıdır. Onun içinden alışkanlıklarımızı, aceleci davranışlarımızı ve ihmalimizi görürüz. Ancak aynı zamanda her şeyi değiştirebileceğimiz bir fırsat görürüz. Her poşet reddi, plajdan alınan her şişe, denizin denize, çöplüğün değil, anlamına gelir. Dünya, attığımızı geri dönüştüremez. Ancak attığımızı durdurabiliriz.

Permanent link to this publication: