Gourmet olarak alay konusu ve iyi gülme nesnesi: Neden gustatory değerlere alay ederiz

Dünyada yiyecekler yemek için yenenler ve yaşamak için yenenler vardır. Ayrıca özel bir kategori var - gustatorylar. Onlar sadece yemek yerler, analiz ederler, karşılaştırırlar, hatırlar ve hayranlanırlar. Vanilyanın sos içindeki notaları ayırt etme yeteneğine sahipler, peynirin terroir'inden bahsederler ve tuzsuz çorba yüzünden gerçekten acı çekerler. Bu zarif kişiler etrafında birçok klişe oluştu ve bu da komiklik için zengin bir zemin yarattı. Gustatorylar hakkında alay etmek, intikam duygusu değil, daha çok tanıma biçimi: onların tat hissetme yeteneklerine hayranız, aynı zamanda onların aşırı ciddiyetlerine gülüyorsunuz. Gustatorylar hakkında iyi komiklikler bizi yaklaştırır, bize en yükseltilmiş keyifin de alaycılığa yabancı olmamalı olduğunu hatırlatır.

Neden gustatorylar hakkında alay ederiz

Gustatory, yemeğe neredeyse dini bir heyecanla yaklaştıran bir kişidir. Onun için öğün, sadece beslenme değil, bir rитуel, bir sanat, bazen hatta bir felsefi eylemdir. İşte bu ciddiyet ve yemeğe hakkında her şeyi bildiği konusundaki kararlı güvenliği, onu alay konusu yapar. Onun aşkı için alay etmek değiliz. Tam tersine, kendimizde onunla tanışıyoruz - kendi küçük zaaflarımız, lezzetli sevgimiz, gerçekten olduğumuzdan biraz daha seçkin olmak isteme arzumuz.

Psikologlar, gustatorylar hakkında komikliğin birkaç işlevi olduğunu söylüyor. Birincisi, gerginliği azaltır: Birinin bir şeye (hatta yemeğe) çok ciddi yaklaştığını gördüğümüzde, oturaklı olarak \"onu gökyüzünden yere indirme\" istiyorum. İkincisi, bir topluluk oluşturur: Hepimiz bir zaman veya başka bir zaman fazla yedik, menü seçimlerinden pişmanlık duyduk veya bir peynir türünü diğerinden ayırmakta zorlandık. Gustatorylar hakkında alay etmek, bizi hepsinin aynı tekne içinde olduğunu hatırlatır. Üçüncüsü, saçmalığı vurgular: Bir insan zeytinyağı tadını bir şairin aşk hakkında olduğu kadar heyecanla konuşabilirse, bu tazelikli, affedici, ama gerçek bir gülümseme yaratır.

Gustatory拱型在幽默中

Gustatorylar hakkında alaylar dünyasında bazı istikrarlı imgeler oluştu, her biri belirli bir özelliği alay eder.

**Gustatory snob**. Bu karakter, sadece bir pizza yemeyemeyiz, bu restoranda hamurun yeterince hava dolu olmadığını, domatesin doğru tür olmadığını açıklamalı. Kısa bir üslup: “Bu toprak tadını hissediyorsunuz mu?”, “Bu şarabın gövdesi yeterli değil”, “Burada asidite fazla”. Alay: “Gustatory snob, hamburger sipariş ediyor ve diyor: “Bu koyunun üzüntülü olarak yediğini hissediyorum. Bu ete melankolik bir dokunuş katıyor””.

**Gustatory deneyimci**. Bu, garip kombinasyonlar arar: çikolata ile biber, karides ile caramelize, peynir ile reçel. Yeni bir tat deneyimi elde etmek için her şeyi denemek istiyor. Alay: “Gustatory deneyimci restoranda: “Sizin menünüzde herhangi bir şey var mı ki hiç kimse hiç sipariş etmemiş?”. Garson: “Var, menü var. Onu açmazsınız mı?””.

**Gustatory acı çeken**. Bu, ideal yemeği bulamadığı için acı çeken kişidir. Restoranlara gider ve her yerde hatalar bulur: “Bu sosun derinliği eksik”, “Bu et, iki dakika fazla pişirilmiş”, “Bu karpuzun ruhu yok”. Alay: “Gustatory acı çeken arkadaşına şikayet ediyor: “İdeal bir kahve arıyorum ve bir gün buldum, ama sonra fark ettim ki bu reklam oldu””.

**Gustatory kendi içinde**. Bu, lezzetli yiyeceğe sahip, ama seçkinlere takılıp kalmayan biridir. Hem lüks restoranı hem de sokak yemeklerini değerlendirebilir. Onu daha çok basit bir sandviç hakkında aşırı derecede tutkulu bir şekilde tanımlamak için alay ederler. Alay: “Gustatory kendi içinde: “Biliyor musun, bu sandviçte bir şey var. Kınzayı hissediyorum ve hafif bir sokak tozu dokunuşu var. Bu ona karakter katıyor””.

Restoran hikayeleri: Garsonun alay konusu olması

Restoran, gustatory komikliğinin mükemmel sahnesi. Burada beklentiler ve gerçek bir araya gelir ve genellikle bu iki şey de uyuşmaz. Çok titiz müşterilerle karşılaşan garsonlar da alay edebiliyor - bazen yanıt olarak, bazen kendi kendine.

“Gustatory garsonu çağırır: “Buyurun, bu sosu... bugün hazırlanmış mı?”. Garson: “Hayır, siz bu soruyu sorduğunuzda hazırlanıyor”.

“Gustatory, bu yemeği tatmak istiyorum, ama tuzsuz. Tuz, ürünlerin tadını öldürür”. Garson (çıkıştıktan sonra): “Tuzun onun ruhunu öldürdüğünü ama bunu söylemeyiz”.

“Gustatory uzun süre menüyü inceleyip, her malzemeyi hakkında sorgular, peynirin kökenini sorgular. Gustatory, sonunda en basit salatayı sipariş eder. Garson: “Mükemmel bir seçim. Size hayal kırıklığına uğramayacak. Benim aksine”.

Bu hikayeler kötü değil, daha çok sıcak, çünkü garsonlar ve gustatorylar aynı madeni parmanın iki yüzü: Her ikisi de yemeği seviyor, sadece biri onu yaratıyor, diğeri onu değerlendiriyor. Ve onların diyalogu, diğer ziyaretçiler için gülümseme nedeni oluyor.

Gustatorylar edebiyat ve sinemada

Gustatory imgesi uzun süredir kültürün favori karakterlerinden biri. Unutmayalım ki \"Ratatouille\"de korsan Remy, tatları en küçük notaları bile hissedebilen mükemmel bir gustatory. Onun aşkı kulinardiye, hayal kırıklığına uğramaz: onun için iyi bir mutfak geçebilir, hatta hayatı tehlikeye atabilir. Veya \"Julie & Julia\"da, kahraman odaklanmış bir şekilde kulinardiye ve bu odaklanma da sıkça komik durumlar yaratır.

Edebiyatta gustatorylar da birçok yazar tarafından ortaya çıkarılır. Bulgakov'un \"Makbet ve Margarita\"nda kahramanlar, yemeğin kalitesini neredeyse bilimsel bir ciddiyetle tartışır. Tchekhov, gustatorylar genellikle hafif bir alay konusu olarak ortaya çıkar - onlar eğlenceli, ama rahatsız edici değil. Modern yazarlar, gustatory genellikle yemeği yaşamın anlamını bulma aracı olarak sunar ve bu da gülümseme neden olur.

Sinema da gustatorylar. Komedi filmlerinde genellikle rahatsız edici durumların nedeni olarak ortaya çıkar: örneğin, bir kahraman, randevusunda şarap bilgisiyle izlenim yapmaya çalışır, ancak sonra yanlış çıkarsa veya yemeği tekrar hazırlatma talebinde bulunur ve daha da garip bir şekilde alır ... Bu sahneler eğlenceli, çünkü kendimizde tanışıyoruz.

Gustatorylar hakkında en ünlü alaylar

İnternet ve sözlü fольклорde birçok şarkı var, hemen hemen klasik haline geldi. İşte en bilinenlerinden bazıları.

“Gustatory - bu, bir kaynaktan suyu diğerinden ayırt edebilen, ama suyu içmeyi tercih etmeyen biri, çünkü su şarabı tadını bozar”.

“Gustatory kahve sipariş ediyor ve suyu doldurulmamış olarak istiyor, çünkü ona düşünme alanı bırakması gerekiyor”.

“Gustatory ile normal bir insan arasındaki fark nedir? Normal bir insan yaşaman için yemek yer, gustatory yaşar, yemek yer ve bu arada izlenimler kaydeder”.

“Gustatory: “Bu mükemmel”, demek istediği “Bir daha buraya geleceğim”. “İlginç”, demek istediği “Bir daha buraya gelmeyeceğim, ama doğrudan söylemeyi uygun bulmadım””.

Profesyonel alay: Şefler ve gustatorylar

Şefler de gustatorylar hakkında alay etmekten hoşlanır. Çünkü onlar onların yaratımının en büyük izleyici ve eleştirmenleridir. Ve onların alayları genellikle daha acımasız, ama yine de iyi niyetli, çünkü gerçek yemeğe aşkı değerlendirmektedirler.

“Şef: “Gustatory restorana geldiğini nasıl anlarsınız? Kuhaneyi göstermek ister ve daha sonra şefe, nasıl daha iyi sunulacağını açıklar”.

“Şef: “Gustatory ile tartışmamanızın nedeni ne? Onlar kuhane dünyasında yaşıyor,而你 sadece çalışıyorsun”.

“Restoran anekdotu: “Gustatory: “Bu ördeğin ruhu var. Melankolik”. Garson: “Lütfen şefe söyleyeceğim, ona daha neşeli hale getirmek için yanık”.

Gustatorylar hakkında doğru şekilde alay etmek

Gustatorylar hakkında alaylar iyi ve tanınabilir olmalıdır. En iyisi, gerçek klişelere dayanır: ayrıntılara olan tutku, yemeği hayranlıkla anlatma yeteneği, ürünlerin garip kombinasyonları. Kişilere saldırmaktan kaçınmak önemlidir, durumları alay etmek önemlidir. Örneğin, birinin trüflere olan sevgisini alay etmek yerine, onun trüfleri çikolatada bulduğunu alay etmek daha iyi. Bu, hafiflik ve karşılıklı anlayış atmosferi yaratır.

Ayrıca, alaylayıcı karşılaştırmalar veya aşağılayıcı işaretler kullanmaktan kaçınmak önemlidir. İyi bir gustatory alayı, gurmanın kendisinin de kendisini tanıyıp gülmesini sağlar. Çünkü gustatorylar hakkında alay, alaylama değil, insanlara olan sevgidir, onların normal bir yemekte küçük bir sanat yaratabileceğini sevgidir. Ve bilindiği gibi, sanat, gülümsemeyi tetikler.

Sonuç

Gustatory, alay konusu olarak değil,而是 tanıma biçimi olarak. Onları alay etmek, aşkı alay etmek değil, onun eşsizliğini tanımak. Onları alay etmek, hayatın küçük keyiflerini hatırlatmak. Yiyecek, sadece yakıt değil, keyif, buluşmalar, tartışmalar ve anılar için bir neden. Hatta vaniilyanın sos içindeki notaları ayırmakta zorlanmasak bile, onun bu yeteneğine gülmeğe yetebiliyoruz. Çünkü bu, etrafımızdaki dünyayı biraz daha tatlı hale getirir. Belki de gustatorylar hakkında alayların öğrettiği en önemli şey, alay edebilmek, zaaflarımızdan çekinmemek ve her yemeğe en iyi baharat olan iyi gülümsemeyi hatırlamak.

Permanent link to this publication: