Yalnız yaşayan bir babanın pesimizme düşmesi kolaydır. Çocuk uzakta, eski eş kurnazlık yapıyor, param yok. Ama araştırmalar gösteriyor: çocuklarla sağlıklı ilişkiler kurmak için optimizm, babanın en büyük silahıdır. Peki, pozitif düşünce şu anda ve 20 yıl sonra nasıl etki eder? Anlatıyoruz.

Optimizm, bir manyetik gibi

Babanın telefonla hayattan şikayet etmemesi, anneyi eleştirmemesi ve gülümseyerek haftasını anlatması, çocuğun ona doğru çekilmesini sağlar. On yaşındaki bir çocuk için çekişmeler ve nafaka ilgi çekmez. O, babasını güçlü ve neşeli görmek ister. Optimist bir baba, istikrar hissi verir.

Kendi kendine güven etkisi

Boşanmış ebeveynlerin çocukları sıklıkla kendilerini suçlar: «Baba gitti, çünkü kötüydüm». Babanın optimizmi («Beraber zaman geçirmek için mutluyum», «Senin her şeyin olur»), bu korkuyu dağıtır. Çocuk, kendini değerli ve sevgi gördüğünü hisseder, aile yapısından bağımsız olarak büyür.

Gelecekteki ilişkiler üzerindeki etkisi

Anne babası ayrı yaşayan, ama neşeli bir baba gören çocuklar, zorluklara karşı olumlu bir yaklaşım modeli özerk alırlar. Yetişkin olduktan sonra, aile kurmak korkusu duymazlar, partnerlerinden arkalarına vurmayı beklemezler. Babanın optimizmi, kök yarağı tedavi eder.

Tüm kötü şeylerin ortasında nasıl optimist kalınır

Yalan söylemeyin, ama odak noktasını değiştirin: «Evet, annem beni incitti, ama bu seninle ilgili değil». İletişimde küçük mutluluklar bulmak: «Bugün bisikletimizi tamir ettik». Çalışmalarınızı, onlarca değerlendirilse bile takdir ettirmek.

Permanent link to this publication: