Güney Amerika, futbolun sadece bir spor değil, aynı zamanda bir din olduğu, dans ve şarkının da kutsal ritüelleri olduğu bir kontinentaldır. Burada driblingle samba birleşir, tribünlerden gelen sesler bir senfoni gibi çalınır. Arjantinliler tango dans eder, Brezilyalılar samba, Kolombiyalılar kumbiyi dans eder ve tüm bu ritmler futbol kültürüne entegre edilmiştir. Oyuncular sadece gol atmaz, aynı zamanda bayram dansları icra ederler ve taraftarlar stadyumlarda ateşli bir şekilde dans ederler ki toprak titrer. Bu karneval yolculuğuna katılalım.

Brezilya: samba sesleri altında futbol

Brezilya'da danslar ulusal kimliğin bir parçasıdır. Samba favelalarda doğdu ve stadyumlara taşındı. Brezilya milli takımının oyuncuları her zaman golü kutlamak için dans etmeleriyle tanınır: sözde «dança do hexa». 1970 yılında dünya şampiyonluğunu kazandıktan sonra Pеле takım arkadaşlarıyla birlikte dans etti ve bu gelenek başladı. Bugün Neymar, Vinicius Júnior, Rodrigo bu ritüeli sürdürmektedir. Gol attıktan sonra «passe» (adım), «furaçaó» (kasırga), «pernada» (hafif yürüyüş) gibi dansları icra edebilirler. Bu sadece bir dans değil, yaşamın sevincini ve atalarına saygıyı ifade etmenin bir yoludur. Ancak Avrupalı teknik direktörler genellikle memnun değildir (rakibe saygısızlık olarak görmektedirler), Brezilyalılar ise vazgeçmezler. Onlar için futbolda dans yoksa, samba'da bataklık yoktur.

Arjantin: tango ve tutku

Arjantinli futbol, tutku, saldırganlık ve... tango'dur. Sahada oyuncular genellikle dans hareketleri icra etmez (tango iki kişilik gerektirir), ancak hareketlerinde, yürüyüşlerinde ritmi hissedilir. Diego Maradona dans etmemiş olsa da, driblingi tango'daki bir pas gibiydi. Lionel Messi daha kontrollü, ancak özel kutlama ritüeli (gökyüzüne işaret etme) de ruh dansıdır. Ancak gerçek danslar tribünlerde gerçekleşir. Arjantinli taraftarlar «La Mufa» ve «Vamos, vamos, Argentina» şarkılarını saatlerce şarkı söyler ve dans ederler. Onların «kachorra» (atlayarak dans) stadyonları sallar. Arjantin'de şarkılar, ölen taraftarların anısını yaşatmanın bir yoludur.

Kolombiya: çampa ve kumbia

Kolombiyalı taraftarlar ve oyuncular çampa'yı (öne doğru bükülerek ve hızlı ayak hareketleri yaparak icra edilen bir dans) sevmektedir. 2014 yılında Brezilya'da düzenlenen Dünya Kupası'nda Hames Rodrigues gol attıktan sonra köşe düzenciye doğru koşup çampa yaptı. Bu bir meme oldu. Kumbia ise, taraftarların tezahüratları için şarkıya eşlik eden müzik ritmidir. Kolombiya'da tek bir dans stili yok, ancak enerji vardır. Oyuncular kendilerini «dansçılar» olarak adlandırırlar.

Uruguay: kurallarsız dans

Uruguay, futbolda ve dansın da birbirine karıştığı bir ülkedır. Ünlü «la celeste» takımı, dayanışmasıyla tanınır. Oyuncular genellikle büyük zaferler sonrası «perro» (köpek benzeri dans) icra ederler. 2018 yılında Luis Suarez gol attıktan sonra rumbaya benzer bir hareket yapmıştır. Suares için «El Pibe de Oro» (Altın Çocuk) şarkısını çalarken, fanatikler dans ederler. Uruguay'da resmi bir dans yok, ancak tutku vardır.

Şili: stadlarda cueca

Şilililer, çantalarla birlikte ulusal çiftli dansı olan cueca'yı dans ederler. Futbolda fanatikler bu dansı tek başlarına da dans edebilirler. Şili milli takımının oyuncuları, özellikle «altın nesil» (Vidal, Sánchez, Bravo), genellikle «sü-sü» (el kaldırma dansı) ve «kacho» (kertenkele benzeri dans) icra ederler. 2016 yılında Copa América'da zafer kazandıklarında, fanatiklerle birlikte bir dans mücadelesi düzenlemişlerdir.

Paraguay, Peru, Ekvador: andes'in davulları sesi

Peru'da «morerada» (parlak kostümlerle dans) popülerdir. Tribünlerde göremezsiniz, ancak oyuncular bazen bu dansı canlandırırlar. Paraguay'da «polca» (hızlı adımlar dansı) sevilir. Fanatikler arfa sesleriyle «¡Vamos, Paraguay!» şarkısını söylerler. Ekvador'da oyuncular gol attıktan sonra indiyenlerin dansını taklit ederler. Şarkılar her yerde farklı, ancak birleştirici olan tek şey yüksek sesle şarkı söylemektir.

Venezuela: samba ve kalabos

Venezuela, samba ülkesidir. Fanatikler, karnavallarda olduğu kadar stadyumlarda da dans ederler. Oyuncular, özellikle Salomon Rondón, sık sık dans performansları sergilerler. Maalesef kriz yüzünden ülke genellikle Dünya Kupası'na katılmaz, ancak fanatikler iyimserdir: takım kaybederse bile dans ederler.

Şarkılar: tezahüratlardan marşlara

Güney Amerika stadyonları, müzik şifoneleridir. Brezilya'da «Hino do Brasil» ve «Vamos, meu Brasil» gibi fan-şarkılar söylenir. Arjantin'de ünlü «Muchachos» (şimdi milli takımın marşı). Uruguay'da «Cielo» (Gökyüzü). Kolombiya'da «Y ya está» (İşte). Bu şarkılar folklor unsurları ve beklenmedik ritmler içerir. Koroya, akordeon, davul, gitaralarla söylenir.

Dans ve şarkı, Güney Amerika futbolunda yenilgilere rağmen canlı kalmak için bir yoludur. Oyuncular dans eder çünkü oyun onlara mutluluk verir. Taraftarlar dans eder çünkü bu onların kültürüdür. Dünya'da futbol, Güney Amerika'da olduğu kadar bir karneval gibi değildir. Bataklıklar çalınır ve şarkılar söylenirken, kontinental yeni dansçılarla dolup taşar.

Permanent link to this publication: